राजा वा राजपुत्रो वा राज्यं वापि विनश्यति
यत्र वा दृश्यते लोके गृहे यस्य सुपूजिताः
हस्त्यश्वमहिषाश्चैव अजा गावस्तथैव च 2.3.20.
गृहे हंसो गृहे सम्यङ्मण्डूका जलचारिणः
अकस्माद्धटशब्दोपि यत्र कुत्रापि जायते
गृही तत्र विनश्येत सपुत्रपशुबांधवः
उदितो दृश्यते व्योम्नि ज्वलितः पावकस्तथा
रससिद्धानि वस्तूनि सुराद्याश्चापि वा पुनः विनश्यंति सदा चैते शनेरद्भुतदर्शने
नगरे वा तथा ग्रामे जायन्ते तस्य वैरिणः
मृगव्याघ्रादिरक्षांसि तथा गोमहिषा अपि
निधिमंत्रं प्रवक्ष्यामि येन संपद्यते शुभम्
शन्नो देवीति मंत्रेण शुभार्थं शनिवासरे
गां च नीलां ततो दद्याज्जीवद्वत्सां पयस्विनीम् 2.3.20.
दत्त्वा तु श्रद्धया सम्यग्दक्षिणां शिरसि स्थिताम्
यदा द्वारे गोधिका च शंखिनी प्रविशेद्गृहम् अयुतं जुहुयात्सम्यक्ततः संपद्यते शुभम्
विना गर्जितमेघेन शिलावृष्टिः प्रजायते
तत्र संदृश्यते चाभ्रं वृक्षा वातविवर्जिताः
दिवा शिवा पुरा रौति उलूको वा निशाचरः
अधर्मप्रबला देशा राजा धर्मपराङ्मुखः
गृहे गृही विनश्येच्च सपुत्रपशुबांधवः
राज्यनाशो भवेद्राज्ञो मरणं वाहनस्य च
राहुणा ग्रस्तसूर्योऽपि निशि चाथ यदा दिवा
सहामात्या विनश्यंति स्वर्गे ये च सुदुर्जयाः 2.3.20.
छायाध्वजश्च गगने दृश्यते चेत्कदाचन
ज्वलितो दृश्यते यत्र पावकश्च सकृज्जले
द्वारोपांते तथा स्तंभे आग्निर्वा धूम एव वा
गगनेऽशनिघातश्च शक्तिहस्तेन वा पुनः
शिखावलयमध्ये तु सधूमः पावकोद्गमः
शवस्य नीयमानस्य उत्थानं वा प्रमादतः
निर्घातश्चापि भूकंपो निवातोल्काप्रदर्शनम्