नत्वा स मातुलं धीमांस्तथान्याँश्च सभासदः
तदा नृपाज्ञया शूरा बंधनाय समुद्यताः
मोहितं तं नृपं कृत्वा दुष्टबुद्धिर्महीपतिः
एतस्मिन्नंतरे वीरो बोधितो देवमायया
हत्वा पंचशतं शूरो हयारूढो महाबली ।। उर्वीयां नगरीं प्राप्य जलपाने मनो दधौ
कूपे दृष्ट्वा शुभा नार्यो घटपूर्तिकरीस्तदा
दृष्ट्वा ताः सुंदरं रूपं मोहनायोपचक्रिरे
वनं गत्वा रिपुं जित्वा बद्ध्वा तमुभयं बली
श्रुत्वा स करुणं वाक्यं त्यक्त्वा स्वनगरं ययौ 3.3.11.
श्रुत्वा परिमलो राजा द्विजातिभ्यो ददौ धनम्
संप्राप्तैकादशदाब्दे तु कृष्णांशे युद्धदुर्मदे
बलिं यथोचितं दत्त्वा भगिन्यै भयकातरः
अगमा भगिनी तस्य दृष्ट्वा भ्रातरमातुरम्
अद्याहं स्वबलैः सार्द्धं गत्वा तत्र महावतीम्
इत्युक्त्वा धुंधुकारं च समाहूय महाबलम्
केचिच्छूरा हयारूढा उष्ट्रारूढा महाबलाः
देवसिंहस्तु कालज्ञः श्रुत्वा चागमनं रिपोः
श्रुत्वा परिमलो राजा विह्वलोऽभूद्भयातुरः
अद्याहं च महीराजं धुंधुकारं ससैन्यकम् 3.3.11.
इत्युक्त्वा तं नमस्कृत्य सेनापतिरभून्मुने
चतुर्लक्षबलैः सार्द्धं ते युद्धाय समाययुः
ऊषुस्तत्र रणे मत्ताः सर्वशत्रुभयंकराः
कृत्वा कोलाहलं शब्दं युद्धाय समुपाययुः
शतघ्नीभिस्त्रिसाहस्रैः पञ्चसाहस्रका ययुः
सैन्यं षष्टिसहस्रं च स्वगर्लोकमुपाययौ
दुद्रुवुर्भीरुकाः शूरा वलखानेर्दिशो दश
हया हयैस्तथा उष्ट्रा उष्ट्रपैश्च समाहनन्
हाहाभूतान्स्वकीयांश्च सैन्यान्दृष्ट्वा महाबलान्
ब्रह्मानंदः शरैः शत्रूननयद्यमसादनम् 3.3.11.
बलखानिः स्वखड्गेन कृष्णांशस्तु तथैव च