पराजिते मल्लबले खड्गहस्तो महीपतिः
ज्ञात्वा तमीदृशं भूपं वारयामास भूपतिः
नवाब्दांगे च कृष्णांशे चाह्लादाद्याः कुमारकाः
नमस्ते तात भूपाग्र्य सर्वानंदप्रदायक
इति श्रुत्वा वचस्तेषां तथेत्युक्त्वा महीपतिः
ददौ तेभ्यो मुदा युक्तो हरिणीगर्भसंभवान् त्वन्मुखेन श्रुतं सूत हरिणी वडवा यथा
भीष्मसिंहाय संप्राप्ता शक्राद्देवेशतो मुने
दिव्यांगा भूषणापन्ना नभस्सलिलगामिनः सूत उवाच 3.3.10.
सेवनं भास्करस्यैव कृतं च द्वादशाब्दिकम्
प्राह देव नमस्तुभ्यं यदि देयो वरस्त्वया
तथेत्युक्त्वा रविः साक्षाद्ददौ तस्मै पपिहकम्
अतः पपीहको नाम लोकपालनकर्मवान्
बुभुजे स्मरवेगेन तस्यां जातास्तुरंगमाः
तदा जातौ हरिण्याश्च मेघपुष्पबलाहकौ
दिव्यांगास्ते हि चत्वारः पूर्वं जाता महाबलाः
इति ते कथितं विप्र शृणु तत्र कथां शुभाम्
देवसिंहाय बलिने ददौ चाश्वं मनोरथम् 3.3.10.
ब्रह्मानंदाय पुत्राय प्रददौ हरिनागरम्
हरिणीं वडवां शुभ्रां बलखानिः समारुहत्
आह्लादेनैव शार्दूलो हतः प्राणिभयंकरः
ब्रह्मानंदेन हरिणो हतस्तत्र महावने
एतस्मिन्नंतरे देवी शारदा च शुभानना
दृष्ट्वा तां मोहिताः सर्वे स्वैः स्वैर्बाणैरताडयन्
आह्लादाद्याश्च ते शूरा विस्मिताश्च बभूविरे
तदा च पीडिता देवी भयभीता ययौ वनम्
वनांतरं च संप्राप्य देवी धृत्वा स्वकं वपुः
यदा ते च भयं भूयात्तदा त्वं मां सदा स्मर 3.3.10.
इत्युक्त्वान्तर्हिता देवी शारदा सर्वमंगला
तदा पराक्रमं तेषां दृष्ट्वा राजा सुखोऽभवत्
वसंतसमये रम्ये ययुस्ते प्रमदावनम्