क्षीरं च पिष्टकं चैव शष्कुलीगन्धपुष्पकम्
आचार्यो यजमानेन सुसन्नद्धैश्च भृत्यकैः
अवाप्य च ततो यष्टिं स्थिरो भवति वैरिवा
यज्ञप्रियासि देवि त्वं सर्वविघ्नविनाशिनी 2.2.20.
इत्यामंत्र्य यजेच्चैव गायत्रीं च पठेत्ततः
पुनरागत्य तां वेदिं निर्मथ्य वरुणं प्रभुम्
अनिष्टं मार्जयेन्नागानुद्धृत्य कलशं तथा
वरुणं पुष्करिण्यां च जलमध्ये विनिक्षिपेत्
निर्मन्थेत्तत्र यो नागः स्थापयेत्तु यथाविधि
अत्र स्वामी भवान्नाग रक्षणीयस्त्वया जनः
संपूज्य गंधपुष्पाद्यैः पुरतो निक्षिपेद्दिशि
सन्निरुद्ध्याशु संस्थाप्य बलिं दद्या द्विधानतः
एवं भूरिति मंत्रै स्वैः स्वैरेव तु पृथग्विधैः
पूर्वभागे पुष्करिण्यां हरिताभं सवज्रकम् 2.2.20.
त्रातारमिति मंत्रेण अग्नौ विन्यस्य मौक्तिकम्
वैश्वानरेण मन्त्रेण पठल्लाँजाहुतिं पुनः
शालिबीजेन सहितं कया न इति मंत्रकम्
उत्तरे रोचनां कन्यां तथैव गौरसर्षपम्
विन्यस्य तेन मंत्रेण प्रदद्यादाहुतिं पुनः
संस्थाप्याज्याहुतिं दद्यात्तमीशान ऋचा पुनः
वरुणात्मकं ततो ध्यात्वा ततो नीराजनं पठेत्
धर्मो वंशं ततः कुर्यादुत्सर्गांते विधीयते
सर्वसत्त्वोपकाराय समुत्सृजेत्तु वै जनम्
वरुणं च ततो देवं पुष्करिण्यां च निक्षिपेत् ।। 2.2.20.
जले वरुणमन्त्रेण मत्स्यादीन्प्रक्षिपेत्ततः
शैवालं प्रक्षिपेच्चैव दक्षिणां तदनंतरम्
ऋत्विग्भ्यश्च पृथग्दद्याद्यथावित्तानुसारतः
नित्यं समाप्य विधिवद्दद्यात्पूर्णाहुतिं पुनः
ततः प्रदक्षिणावर्तं संवेष्ट्य क्षीरधारया
शताधिधारया शक्त्या त्रिवारं ब्राह्मणैः सह