ब्राह्मी तु सुषुवे पुत्रं पार्षदांशं महाबलम्
ब्राह्मणाश्च तदागत्य जातकर्म ह्यकारयन्
क्रमेण वर्द्धिता बालाः सर्वलोकशिवंकराः
तृतीयाब्दे वयः प्राप्ते कृष्णांशे बलवत्तरे
क्रीडन्स चन्दनारण्ये कृष्णांशो भ्रातृभिः सह
अश्विनी हरिणी दिव्या उच्चैःश्रवसमन्तिके
वर्षांतरे च सुषुवे कपोतं तनयं शुभम्
ब्राह्मणं शिवशर्माणं सर्वविद्याविशारदम्
अष्टाब्दे चैव कृष्णांशो नामपत्रादिकां क्रियाम्
सूत उवाच नवमाब्दं वयः प्राप्ते कृष्णांशो बलवत्तरः
धर्मशास्त्रं तथैवापि सर्वश्रेष्ठं बभूव ह
करार्थं प्रेषयामास स्वसैन्यं च महावतीम्
ऊचुः परिमलं भूपं शृणु चंद्रकुलोद्भव
षडंशं करमादायास्मद्राजाय ददंति वै
अद्यप्रभृति चेद्राज्ञे तस्मै दद्यात्करं न हि
ये भूपा जयचंद्रस्य पक्षगास्ते हि तद्भयात्
इति श्रुत्वा स नृपतिस्तस्मै राज्ञे महात्मने
दशलक्षमितं द्रव्यं गृहीत्वा ते समाययुः
तदा ते लक्षशूराश्च कान्यकुब्जमुपाययुः 3.3.10.
पृथ्वीराजो महाराजो दंडं त्वत्तः समिच्छति
मद्देशे मंडलीकाश्च बहवः संति सांप्रतम्
इत्युक्त्वा वैष्णवास्त्रं तान्क्रुद्धः स च समादधत्
महीराजस्तु तच्छ्रुत्वा महद्भयमुपागमत्
नानामल्लाः समाजग्मुस्तेन राज्ञैव सत्कृताः
उर्वीयाधिपतेः पुत्रः षोडशाब्दवया बली
पितृष्वसृपतिं भूपं नत्वा नाम्नाऽभयो बली
उवाच श्यालजं प्रेम्णा भवान्युद्धविशारदः
क्व भवान्वज्रसदृशः क्व सुतोऽयं सुकोमलः 3.3.10.
इति श्रुत्वा नृपः स्यालो महीपतिरिति स्मृतः
शृणु तत्कारणं भूप यथा ज्ञातो मया शिशुः