आधारणं चाधिवासं वक्ष्ये तत्रानुसारतः
पञ्चभिर्ब्राह्मणैः सार्धं गन्धर्वा इति विस्मरन् 2.2.16.
याः फलिनीति च फलं पूगतानामवर्जनम्
रूपेन वेति मन्त्रेण मुद्गरं च निवेदयेत्
निर्मथनं ततः कार्यमिति साधारणो विधिः
विनाधिवासनं विप्राः प्रतिष्ठानं समाचरेत्
ततः प्रयत्नतः कार्यं पूर्वाह्ने रात्रियोगतः
स्थंडिले हस्त मात्रेण वालुकानिर्मितेऽपि च
एकैकांगुलको विप्राः पीठे नास्ति विचारणा
ततो दशांगुले पक्षे दशांगं शृणुत द्विजाः
अन्नं च परमान्नं च ह्यवेक्ष्यं तिलमेव च
शैवे यवादितः कार्या शाक्ते पुष्पादितो भवेत् 2.2.16.
कृष्णे च करवीरादि श्रीफलानि च त्रैपुरे
देवध्यानवर्णनम् सर्वे शुद्धा लक्षिता लक्षणाद्यैरेकः कार्यो जापकोस्मिन्महात्मा
दिव्यैर्गंधैर्गंधमाल्यैः सुवर्णैस्तैलं कार्यं ब्राह्मणाः पञ्चविंशाः
नार्हयित्वा यथोक्तेन कश्चित्पत्रं निवेशयेत्
प्रतिष्ठादिषु सर्वेषु सम्यग्विप्रानथार्हयेत्
प्रदद्यादर्हणं सम्यक्पश्चात्पात्रं निवेदयेत्
प्रत्येकं ब्राह्मणा यज्ञे वेदमन्त्रेषु पारगाः
विशिष्टानामभावेऽपि कुर्यात्कुशमयान्द्विजान्
न कुर्याच्चरणोद्देशं तथा प्रहरसंहतिम्
तुलापुरुषदाने च तथा च हाटकाचले
न पात्रं प्रतिकृत्यर्थं न चालं सोदकं तथा 2.2.17.
शूद्रसंस्कारकश्चैव कृपणो गणयाजकः
शूद्रगेहनिवासी च शूद्रप्रेरक एव च
बन्धुद्वेषी गुरुद्वेषी भार्याद्वेषी तथैव च
प्रतिग्राही च कुनखः पारदारिक एव च
अदीक्षितः कदर्यश्च चंडरोगी गलद्व्रणः
वरणांते तु पात्राणां पूजामन्त्राञ्छृणु द्विज
ब्रह्ममूर्तिस्त्वमाचार्यः संसारात्पाहि मां विभो