यूपे चैव विशेषोयमुत्तराग्रं प्रविन्यसेत्
गायत्र्या प्रथमं चैव आपो हिष्ठेति वै जपन् 2.2.16.
अभिमन्त्र्याथ ब्रह्मेति त्रिरात्रं मंत्रमीरयन्
त्वं गन्धर्वेति मन्त्रेण तथा सुभाभ इत्यपि
धूरसीति च तथा धूपमास्रज्योतिर्भिर्दीपकम्
विश्वामीति च निम्न्यंतकांडादिति तथाक्षतम्
पादोऽस्येत्यथ भुक्तं स्याद्याः फलिनीति पुनः फलम्
युवा सुवासेति वस्त्रं नागगन्धेति चन्दनम्
सुनातीति वचो दद्यात्ततश्चावाहयेत्प्रभुम्
आचार्यो यजमानश्च ऋत्विग्भोजनमाचरेत्
आधारणं चाधिवासं वक्ष्ये तत्रानुसारतः
पञ्चभिर्ब्राह्मणैः सार्धं गन्धर्वा इति विस्मरन् 2.2.16.
याः फलिनीति च फलं पूगतानामवर्जनम्
रूपेन वेति मन्त्रेण मुद्गरं च निवेदयेत्
निर्मथनं ततः कार्यमिति साधारणो विधिः
विनाधिवासनं विप्राः प्रतिष्ठानं समाचरेत्
ततः प्रयत्नतः कार्यं पूर्वाह्ने रात्रियोगतः
स्थंडिले हस्त मात्रेण वालुकानिर्मितेऽपि च
एकैकांगुलको विप्राः पीठे नास्ति विचारणा
ततो दशांगुले पक्षे दशांगं शृणुत द्विजाः
अन्नं च परमान्नं च ह्यवेक्ष्यं तिलमेव च
शैवे यवादितः कार्या शाक्ते पुष्पादितो भवेत् 2.2.16.
कृष्णे च करवीरादि श्रीफलानि च त्रैपुरे
देवध्यानवर्णनम् सर्वे शुद्धा लक्षिता लक्षणाद्यैरेकः कार्यो जापकोस्मिन्महात्मा
दिव्यैर्गंधैर्गंधमाल्यैः सुवर्णैस्तैलं कार्यं ब्राह्मणाः पञ्चविंशाः
नार्हयित्वा यथोक्तेन कश्चित्पत्रं निवेशयेत्
प्रतिष्ठादिषु सर्वेषु सम्यग्विप्रानथार्हयेत्
प्रदद्यादर्हणं सम्यक्पश्चात्पात्रं निवेदयेत्
प्रत्येकं ब्राह्मणा यज्ञे वेदमन्त्रेषु पारगाः
विशिष्टानामभावेऽपि कुर्यात्कुशमयान्द्विजान्