प्रयोजनादिकं द्रव्यं तत आसादयेत्क्रमात्
ऋषिः स्यान्नारदश्छन्दोनुष्टुप्चैवाथ देवता
काष्ठं च पश्चिमे कुर्यात्प्रयच्छन्पश्चिमेन तु
दक्षिणे चैव आपूपं भृंगराजं तथैव च
पनसं नारिकेलं च मोदकं लड्डुकं तथा
प्रणीतां न स्पृशेज्जातु होमकाले कथंचन
उच्चीरकं मातुलिंगं दूर्वां धात्रीफलानि च
ऐशान्यां स्थापयेत्सर्वं यच्च वै कंकतीमयम्
यथायोगेन तत्सर्वं ग्राह्यं तत्पत्रमेव च 2.2.13.
पविवच्छेदनकुशैश्छिंद्यात्प्रादेशिकं पुनः
विष्णो रराटमंत्रेण छेदयेदग्रभागतः
न रसेन न कार्ष्णेन न दृढेन कदाचन
छेदयेत्पिञ्जुलीं चापि पवित्रमथ देशिकः
पंक्तिश्छंदो भवेद्देवः संस्कारे विनियोजयेत्
कायतीर्थेन तत्कुर्याद्देवतीर्थेन चेत्यपि
मध्यमामध्यमांगुष्ठ अपामार्गेण मंत्रिभिः
ऋषिः स्याद्गौतमश्छन्दो धर्मराजोऽथ देवता
सकृद्द्रव्ये त्रिभिः काष्ठैस्त्रिवारं मंत्रपुष्पकैः
प्रादेशांतरतश्चैव आज्यस्थालीमथार्पयेत् 2.2.13.
द्यूतं निःसारयेत्तत्तु निरूप्याशु क्रमेण तु
ऋषिर्नारायणश्छन्दः पंक्तिरीशोऽथ देवता
अवेक्ष्य ईशमारभ्य दक्षिणावर्तकेन तु
परिवेष्याज्यस्थालीं च त्रिः सकृद्वा समाहितः
ऋषिः स्याज्जमदग्निश्च गायत्री छन्द ईरितम्
घृतस्य च तथा त्वं नो ब्रह्मा वै तृप्यतामिति
त्रिरात्रं तु महायोगे सकृदन्यत्र सत्तमाः
अग्रान्मूलं पुनः कुर्यात्संपूज्य च पुनः पुनः
भुवं पुनः प्रतप्याथ प्रोक्षण्युत्तरतो न्यसेत्
अंगुष्ठे द्वे अनामे तु गृह्णीयात्तत्पवित्रकम् 2.2.13.
पाताले त्रिस्तथाकाशे अवेक्ष्याज्यं ततस्त्रिभिः