पीतां करालिकां ध्यायेच्चरकीं वरवर्णिनीम्
पीतिन्यरूपमन्त्रेण पूजयेद्भूतिमिच्छुकः
ध्यायेद्विदारिकां रक्तां नवयौवनसंयुताम्
ऋषिर्गर्गः समाख्यातस्त्रिष्टुप्छन्दोस्य देवता
पापादिराक्षसीं ध्यायेत्सौरभेयोपरिस्थिताम् 2.2.11.
ऋषिः सुवर्ण आख्यातः पङ्क्तिश्छन्दः प्रकीर्तितम्
कुण्डवेद्या अंतरे च स्थापवेद्विधिवद्बुधः
वल्मीके संगमे चैव राजद्वारचतुष्पथात्
इन्द्रवल्ली तथाक्रांत अमृती त्रपुषस्य च
पारिभद्रस्य पत्रैश्च परितः परिवेष्टनम्
श्रीफलं बीजपूरं च नालिकेरं च दाडिमम्
पञ्चरक्तं सुवर्णं च निक्षिपेद्वरुणं यजेत्
उद्वर्तन इति मन्त्रेण वरुणं च पुनर्यजेत्
अस्य मंत्रस्य च ऋषिर्विष्णुश्छन्द उदाहृतम्
पञ्चगंधान्विनिक्षिप्य हस्तं दत्त्वा पठेत्ततः ।। 2.2.11.
सर्वे समुद्राः सरितः सरांसि च महाह्रदाः
गंगाद्याः सरितः सर्वास्तीर्थानि जलदाः नदाः
अघोराज्यष्टककृता वास्तोष्पतय इत्यपि
शतार्धं वा हुनेद्विप्रस्तिलैर्वा तंडुलैः सह
पयोदध्यादिभिर्वापि मध्वाज्यैर्वा विशिष्यते
अष्टाविंशतिभिश्चान्यैरष्टाष्टौ पंचपंच वा
चरक्यादींश्चासनैश्च पिष्टकैर्वटकेन वा
वास्तोष्पते दृढं जप्त्वा यजेद्वास्तुपतिं यदा
बलिमासादयेत्पश्चाद्दद्यादेकैकशः क्रमात्
शाल्यन्नं शिखिने दद्यात्तथा नीलोत्पलानि च 2.2.11.
जयाय पिष्टकं कार्यमिन्द्राय घृतमोदकः
भ्रमाय मत्स्यमांसान्नं शष्कुलीमथ पिष्टकम्
वितथाय कलायान्नं गृहर्क्षाय समाक्षिकम्
गन्धर्वाय कस्तूरिकान्नं कृशरं भृंगराजके
दौवारिकाय कृशराननडुंहे च पूपकम्