स च तिथ्यात्मको मासश्चान्द्रः श्रवणभास्करः
गौणोऽप्यसौ युगाद्यादेरनुरोधेन वर्धनात्
चैत्राद्याश्चान्द्रमासा ये द्वादशापि तु योगतः
विशाखयाद्येषु या वा तथा भाद्रपदेन वा
योऽसौ यद्यपि चैत्रादौ नैष्ठिकोऽपि प्रलभ्यते 2.2.6.
तथा च माससामान्ये योगेनायं भवेत्क्वचित्
संयुक्ता लभ्यते यत्र भवेद्राज्यविनाशनम्
दण्डद्वये भुक्तशेषे न भुञ्जीत कदाचन
यत्र विंशत्तिथिस्तस्मात्सञ्चितैका भवेदिति
स चाधिको यतो मासस्ततः स्यादधिमासकः
गशे राश्यंतरे सूर्यो यावद्गच्छति भानुमान्
वर्धते तिथयो यावत्तुलां याति दिवा करः
स्वभावात्समगत्या तु यतः संक्रमते रविः निशास्वपि तु सौरे ता एकस्मिंस्तिस्र इत्यपि
संपूर्णत्रिंशत्तिथिभिर्मास्येकस्मिन्यदा भवेत्
भुक्तोच्छिष्टा तु तन्मासादसंस्पृष्टदिवाकरः 2.2.6.
सार्धवर्षद्वये पूर्णे पतत्येवं निशाकरः तिथयस्ते नियोक्तव्या नरो न स्यात्स पूरणः
नैर्ऋत्यांतं हितार्थाय जलकेतुर्निगच्छति
अतः प्रेतक्रियाः सर्वाः कार्या मलिम्लुचेऽपि च
तदिदानीं प्रवक्ष्यामि कथितं च प्रसंगतः मलमासेऽपि तत्कार्यं विशि नष्टि सपिंडनम्
यदा तु द्वादशो मासो दैवान्मलिम्लुचो भवेत्। तत्रैव यत्नात्कर्तव्या क्रिया प्रेतस्य वार्षिकी
मासांतरे तु पतिते तस्मिन्नेव मलिम्लुचे
वर्ज्यं मासिकया श्राद्धमेकं तस्मिंस्त्रयोदशे
कुर्यात्पत्याब्दिकं कर्म प्रयत्नेन मलिम्लुचे
तीर्थस्नानमलभ्यं तत्तदाद्यं देवदर्शनम्
आर्तवर्जं पुंसवनं पुत्रादिमुखदर्शनम् 2.2.6.
मलमासेपि कुर्वीत नृपाणामभिषेचनम्
मंत्रोपासां रहस्यं च महादानं सुमङ्गलम्
उपग्रहं गवादीनामाश्रमांतरसंक्रमम्
वर्षवृद्धिवृषोत्सर्गकन्या द्विर्नयनादि च
एवमस्तं गते शुक्रे वृद्धबाल्ये च संत्यजेत्