अरत्निमात्रे कुंडे तु त्रिश्चैकांगुलतः क्रमात्
सप्तमेखलकं युक्तं लक्षहोमे न शस्यते
एकांगुलादिमानेन नेमिं संवर्धयेत्सुधीः
वसुहस्ते भानुपंक्तिर्युग्महीनेऽपि ताः क्रमात्
पार्श्वतो योजयेत्तत्र मेखलास्ता यथाक्रमम् ।। । सार्धांगुलादिमानेन नेमिं संवर्धयेत्सुधीः
एकमेखलयागेन योजयेच्छक्तिभावतः 2.1.13.
कुंडस्य रूपं जानीयात्परमं प्रकृतेर्वपुः
षटचतुर्धा गुणायामविस्तारोन्नतिशालिनी
एकैकांगुलतो योनिं कुंडशून्येषु वर्धयेत्
स्थापयेत्कुंडकोणेषु योनिं तां द्विजसत्तमाः
तत्तु कुंडानुरूपं वा सुव्यक्तं सुमनोहरम्
यावद्द्वयप्रमाणेन अर्धांगुलक्रमाद्बहिः
तत्र तत्र भवेत्कुंडं बिंबशून्यं न होमयेत्
अवटोपि उमादेवी बिंबः ख्यातः सदाशिवः
त्रयोदशांगुलं हित्वा वह्निहस्तमथापि वा
तस्य दक्षिणदिग्भागे अग्रतो मंडलं लिखेत् 2.1.13.
अर्कहस्तांतरे कुर्याच्छतोर्ध्वांते शतेन वा
यज्ञमानविधानवर्णनम् अमानेन हतो यज्ञस्तस्मान्मानं न हापयेत्
शतार्धं प्रथमं मानं शतसाहस्रमेव च
अतः परं तु विभवे राजा वान्यो द्धिजोत्तमाः
विपाकं कर्मणां सर्वं नरः प्राप्नोति सर्वदा
युक्ताश्चापि ग्रहास्तत्र नित्यं शांतिकपौष्टिके
अद्भुते च तथा शांतिं कुर्याद्भक्तिसमन्वितः
अद्भुतेषु च सर्वेषु अयुतं कारयेन्नरः
लक्षहोमं कोटिहोमं राजा कुर्याद्यथाविधि
ग्रहाणां लक्षहोमस्तु कोटिहोमस्तथा कलौ
यत्र यत्र जपः कार्यो होमो वा यत्र कुत्रचित् 2.1.14.
युग्मसाध्यं न कर्तव्यं युग्मतो भयमादिशेत्
एकत्रिंशद्दिनैर्वापि न कुर्याद्व्यत्ययं क्वचित्
तृतीये तु सहस्रं स्याद्ग्रहसाध्यः स्मृतो विधिः