बाहुविंशांतरे रोपेत्सहकारं स धर्मवित्
श्रैपर्णिकं च पुन्नागं श्रीवृक्षं द्विगुणं तरौ
शैलेष्टकादिरचिते चतुर्हस्ते तु संमिते
श्रीविष्णोर्वृक्षपक्षे च वरुणेष्टं च कूपके
अग्निकार्यं विना कुर्यात्प्रकुर्याच्च सतां गतिम्
अन्येषां चैव वृक्षे च तथा च तुलसीवने
वृक्षान्वानेन संस्कृत्य वासोभिरभिवेष्टयेत्
तुलस्याः सहकारस्य ब्रह्मवृक्षस्य चैव हि 2.1.10.
तन्त्रात्मकप्रतिष्ठावर्णनम् सूत उवाच अथ तंत्रविधिं वक्ष्ये पुराणेष्वपि गीयते
शतवृक्षक्षुद्रवृक्षे दशद्वादश वृक्षके
न कूपमुत्सृजेज्जातु वृक्षयागे कथंचन
न सेतुं देवयागे तु तडागं न समुत्सृजेत्
तंत्रे श्राद्धं पृथङ्नास्ति कर्तुर्भेदे पृथग्भवेत्
स्वदेशे वर्जयेत्तं तं स्वतन्त्रेण विधीयते
तडागे पुष्करिण्या वा आरामेऽपि द्विजोत्तमाः
द्विसहस्राधिकं यत्र तत्प्रतिष्ठां समाचरेत्
प्रतिष्ठां बिल्ववृक्षे च अन्यथा कर्णवेधनम्
अनंतरं प्रदातव्या लाजा मूर्ध्न्यक्षतादिकम् ।। 2.1.11.
प्रतिमालक्षणवर्णनम् प्रतिमां लक्षणैर्हीनां गृहीतां नैव पूजयेत्
शैलजा दारुजा ताम्री मृद्भवा सर्वकामदा
प्रासादमानमथवा अथवा सर्वलक्षणम्
देवागारस्य यद्द्वारं तस्मादष्टांगुलेन तु
अंगुलं वै भवेद्वृद्धिरशीतिश्चतुरुत्तरा
मुखत्रिभागे चिबुकं ललाटं नासिकां तथा
नयने द्व्यंगुले स्यातां त्रिभागा तारका भवेत्
ललाटमस्तकग्रीवं कुर्यात्तत्सममेव तु
तुल्यौ नासिकया ग्रीवा मुखेन हृदयांतरम्
बाहू च बाहुतुल्यौ च ऊरू जंघे च जाघनम् षडंगुलस्तु विस्तारस्तुल्यांगुष्ठोंऽगुलत्रयम् ।। 2.1.12.
प्रदेशिनी च तत्तुल्या हीना शेषान्नखानखम्
एवं लक्षणसंयुक्ता सा पूज्या प्रतिमा शुभा