तमेकं सर्ववृक्षाणां फलपुष्पादिवृद्धिदम्
तेनोदकादिसेकश्च कृतो वै वृद्धिमादिशेत्
तेनाशोके प्रसेकः स्यात्सहकारस्य वृद्धिमान्
दोहदं सर्ववृक्षाणां पूगादीनां विशेषतः
प्राक्प्रसूतिर्गवादीनां छागादिमहिषस्य च
परस्य सहकारस्य फलं स्यान्नात्र संशयः
तत्र मासैः सर्षपैश्च पूरयेन्मर्दयेत्ततः
मृतोऽपि जीवयेच्छीघ्रं म्रियमाणोऽपि जीवति 2.1.10.
क्षीरिकाताम्रकैः पत्रैर्धूमं दद्याद्दिनत्रयम्
ततः प्राधान्यतो वक्ष्ये द्रुमाणां दोहदोऽन्यथा
पक्वाम्रं रुधिरं चैव दाडिमानां प्रशस्यते
क्षीरके बलवृद्धिः स्यात्तिंदुकः करमर्दकः
सपूतिमांसं सघृतं नालिकेरस्य रोहितम्
कपित्थबिल्वयोः सेकं गुडतोयेन सेचयेत्
गंधतोयसितकरं सर्पनिर्मोकधूपकम्
रथ्यावृक्षे प्रतिष्ठाप्य फलवाञ्जायते ततः
दद्याद्धूपं धान्यमध्ये धान्यवृद्धिश्च जायते
एरंडतैलयोगेन दद्याद्धूपं निशागमे 2.1.10.
करिविष्ठामृच्छविष्ठां कृत्तिकायां समाहरेत्
अश्वत्थमूले दशहस्तमात्रं क्षेत्रं पवित्रं पुरुषोत्तमस्य
बाहुविंशांतरे रोपेत्सहकारं स धर्मवित्
श्रैपर्णिकं च पुन्नागं श्रीवृक्षं द्विगुणं तरौ
शैलेष्टकादिरचिते चतुर्हस्ते तु संमिते
श्रीविष्णोर्वृक्षपक्षे च वरुणेष्टं च कूपके
अग्निकार्यं विना कुर्यात्प्रकुर्याच्च सतां गतिम्
अन्येषां चैव वृक्षे च तथा च तुलसीवने
वृक्षान्वानेन संस्कृत्य वासोभिरभिवेष्टयेत्
तुलस्याः सहकारस्य ब्रह्मवृक्षस्य चैव हि 2.1.10.
तन्त्रात्मकप्रतिष्ठावर्णनम् सूत उवाच अथ तंत्रविधिं वक्ष्ये पुराणेष्वपि गीयते
शतवृक्षक्षुद्रवृक्षे दशद्वादश वृक्षके