मासे घटे तथा मासं कुर्याद्भूमिपरिग्रहम्
ततो वास्तुबलिं दद्यात्खनित्रं परिपूजयेत्
आज्येन मधुयुक्तेन गात्रमेकं प्रलेपयेत्
ईशानाभिमुखेनैव कूपपक्षे विदुर्बुधाः
तस्य वैवस्वतो राजा धर्मस्यार्धं निकृन्तति
गृहारंभे च विप्रेंद्रा दद्याद्वास्तु बलिं ततः ।। शालैश्च खादिरैश्चैव पलाशैः केशरस्य च
बिल्वस्य बकुलस्यैव कलौ यूपः प्रशस्यते
सर्पाकारस्तडागे च कूपे कुम्भाकृतिर्भवेत्
कुर्याच्छुनाकृतिं सेतौ विष्णुगेहे गदाकृतिम् 2.1.10.
गोयागे च वृषाकारं गृहयागे ध्वजाकृतिम्
चक्राकारो लक्षहोमे कोटिहोमे हलाकृतिः
एवं शस्योदितां भूमिं शुद्धां पूर्वप्लवान्विताम्
सोमं च नागराजानं ततो बीजं सुशोधयेत्
दिनद्वयांतरे चैव मंत्रैश्च परिमंत्रयेत्
एवमस्येति मंत्रेण त्रिधा जप्त्वा विमार्जयेत्
इत्यगृहीतमनुना पञ्चधा परिमंत्रितम्
भार्यामृतुमतीं स्नात्वा पञ्चमेऽहनि सत्तमाः
एवं वृक्षस्य संस्कारमध्येऽपि त्वनुगच्छति
तुलस्या बीजमादाय वैष्णवर्क्षे द्विजोऽहनि 2.1.10.
एतां तु स्वर्गमाप्नोति सितकुंभे निपातयेत्
अविधौ कूपवाप्यादौ खनने सूयते क्वचित् लभंते न फलं तेषामिह चाभ्येत्यधोगतिम्
नदीतीरे श्मशाने च स्वगृहस्य च दक्षिणे
पत्रपुष्पफलानां च रजोरेणुसमागमाः
यस्तु वृक्षं प्रकुरुते छायापुष्पफलोपगम् कीर्तिश्च मानुषे लोके प्रत्यभ्येति शुभं फलम्
अतीतानागताश्चातः पितॄन्स स्वर्गतो द्विजाः
अपुत्रस्य हि पुत्रत्त्वं पादपा इह कुर्वते
शतैः पुत्रसहस्राणामेक एव विशिष्यते
मुक्तिहेतुः सहस्राणां लक्षकोटीनि यानि च
प्लक्षो भार्याप्रदश्चैव बिल्व आयुष्यदः स्मृतः 2.1.10.
तिंदुकात्कुलवृद्धिः स्याद्दाडिमी कामिनीप्रदः