कर्तुर्दशगुणं प्रोक्तमापानपरिपालकः
पतितं पतमानं च तथार्द्धस्फुटितं तथा
पतितस्य तु यः कर्ता पतमानस्य रक्षिता
यः कुर्याद्विष्णुप्रासादं ज्योतिर्लिंगस्य वा क्वचित्
स्वयं स्वकुलमुद्धृत्य कल्पकोटिं वसेद्दिवि
देवीलिंगेषु योनौ वा कृत्वा देवकुलं नरः
प्रावृट्काले स्थितं तोयमग्निष्टोमफलं लभेत्
निदाघकाले पानीयं यस्य तिष्ठति वापिनः
एकाहं तु स्थितं तोयं पृथिव्यां द्विजसत्तमाः
पूर्वं पितृकुले सप्त तद्वन्मातृकुले द्विजाः 2.1.9.
पितुरूर्ध्वं कुलं विंशं मातुरूर्ध्व कुलं तथा
पंच वै मातृतश्चास्य पितुर्मातामहे कुले
गुरोः पितृकुले पंच तस्य मातृकुले तथा
राज्ञो मातामहकुले पंच चैव प्रकीर्तिताः
आत्मना सह विप्रेंद्रा उद्धारः संमतः स्मृतः
समुद्धरेत्कुलशतं शृणु विंशकुलं द्विज
मातुर्मातामहस्यैव जातिं द्वंद्वमुदाहृतम्
परपक्षस्य चैकं स्यादेकविंशं कुलं क्रमात्
पानीयेन विना वृत्तिर्लोके नास्तीति कर्हिचित्
तावत्कालं वसेत्स्वर्गे चान्ते ब्रह्मत्वमाप्नुयात् 2.1.9.
सूर्यरश्मियुतं यद्वै तत्तोयं तु विनिंदतम्
तस्माद्दशगुणं कुंडे तस्माद्दशगुणं ह्रदे
सुस्थितं दुःस्थितं वापि शिवलिंगं न चालयेत्
उच्छन्नगरग्रामे स्थानत्यागे च विप्लवे
केशवं हरिवृक्षं च मधूकं किंशुकं तथा
देवालयस्य पुरतः कुर्यात्पुष्करिणी द्विजाः
देवाथें ब्राह्मणार्थे च मुखं कुर्याच्च सर्वतः
याम्ये स्वार्थं न कुर्वीत कोणे तु नरकं भवेत्
कुर्याद्दक्षिणपूर्वे तु अर्कहस्तप्रमाणतः 2.1.9.
तृप्ये हस्तं नलिन्यादावतो हीनं न कारयेत्