पूर्तनिर्णयवर्णनम् बहिर्वेदं तथैवोक्तं शस्तं स्याद्द्वापरे कलौ
ज्ञानसाध्यं तु यत्कर्म अंतर्वेदीति कथ्यते
प्रपापूर्तादिकं चैव ब्राह्मणानां च तोषणम्
अकामेन कृतं कर्म कर्म च व्यसनादिकम्
धर्मस्य कारणं राजा धर्ममेतद्भवेन्नृपः
सप्ताशीतिर्बहिर्वेदी सारमेषां तृतीयकम्
तडागकरणं चैव तृतीयं न चतुर्थकम्
अधिवासः प्रतिष्ठा च देवतानामविक्रिया
त्रिविधा सा विनिर्दिष्टा उत्तमा चाथ मध्यमा
त्रिधा भवति सर्वत्र प्रतिष्ठादिविधिर्मतः 2.1.9.
त्र्यहसाध्यविधानेन अष्टाविंशतिदेवताः
प्रत्यहं पूजयेत्तत्र जापकास्तत्र षोडश
चत्वारो याजकास्तत्र त्रयोविंशतिदेवताः
एकाहेनैव पूजा च मध्यमः कथितो विधिः
संपूज्य पूज्यते यत्र कनिष्ठोऽसौ विधिः स्मृतः
नलिनीदीर्घिकागर्तवापीमलप्रपादिकम्
अग्निकार्यं ततः कृत्वा न कुर्याद्विधिविस्तरम्
वाप्यादेः पुष्करिण्याश्च क्षिपेद्गंगाजलं ततः
सेतुप्रासादवापीनां प्रतिष्ठां नैव कारयेत्
त्रिभिर्वर्णैः प्रतिष्ठार्हा जीर्णानां तु समुद्गताः 2.1.9.
तस्मान्मानं प्रवक्ष्यामि यन्मानं यादृशं फलम्
एकषष्टिहस्तमितं प्रासादं चोत्तमं विदुः
अथ वा देवमानेन कर्तव्यं भूतिमिच्छता
सर्वं कुलं समुद्धृत्य स्वर्गलोके महीयते
पुनः पुनश्च संस्कार्यो लभते मौक्तिकं फलम्
द्विशतेन शतेनापि प्रासादस्यैष निश्चयः
तडागं तं विजानीयात्प्रथमं मानमीरितम्
कनिष्ठं त्रिशतं चैव प्रस्थे स्याद्विंशहीनकम्
तडागमानं विज्ञेयं त्रिवर्गफलदायकम्
तडागे द्विगुणा नेमी मानार्धे गर्तमीरितम् 2.1.9.