स याति नरकं घोरं विद्यावर्ज्यः स उच्यते
मानमादौ प्रणम्याथ ततोऽधीयीत सुव्रतः
चूतभोगसमभ्यासाद्दरिद्रश्चाभिजायते
निधिभागसमभ्यासाज्जायते नारके कुले 2.1.8.
म्लेच्छोक्तानि महिम्नानि नाभ्यसेद्दूरतस्त्यजेत्
प्रवर्तयित्वा स गुरुर्भवेज्जानप्रदः पिता
निगमानां ज्योतिषाणां वेदानां नाटकस्य च
वेदानां धर्भशास्त्राणां पुराणानां तथैव च
भागावसाने कथितः पुराणाध्याय एव च
व्यवहारश्चार्थशास्त्रमश्वशास्त्रस्य चैव हि
तत्संग्रहेपि कविना नियोक्तव्यः स एव हि
तत्तदक्षरसख्यानां ब्रह्मलोकान्न तच्च्युतिः
मोहात्कृत्वा होमधेनुं दत्त्वा शुद्धिर्भविष्यति
कलौ यः संग्रहं कुर्यात्प्रसुप्ते चैव केशवे ।। 2.1.8.
यावत्प्रवर्तते लोकस्तावत्स्वर्गे महीयते
प्रातःकाले न कुर्वीत् तथा मध्यंदिने द्विजाः
मलमासे विशेषेण सन्ध्ययोश्च विवर्जने
पूतं स्यात्तत्क्षणाद्विप्राश्चतुः पंचाक्षरेण वा
मायाविभवविन्यस्ते महापापकलेवरे
स्त्रियो वा निंदितो वापि म्लेच्छो याति परां गतिम् स गर्दभीं खरीं योनिं प्रविशेन्नात्र संशयः
एकमेवात्मकं ब्रह्म तत्प्रकृत्यात्मकं द्वयम्
रुद्र एकादशश्चैव अर्कार्कश्चापि द्वादशः
तिथ्यात्मकं पंचदशे षोडशाख्या कलापरा
अष्टादशाक्षरो मंत्रः पुराणात्मक एव च 2.1.8.
ज्योतिर्मयश्चैकविंशो द्वाविंशे केशवार्चनम्
पंचविंशे च तीर्थानि षड्विंशे च त्रियंबकः
त्रिंशद्योगे शिवः प्रोक्तः पातालमेकत्रिंशके
पंचत्रिंशे तदंतः स्याच्छते पूर्णे दिवाकरः
लक्षे ब्रह्मा तथा कोट्यां देवो नारायणः परः
शुद्धब्रह्ममयं नित्यं ज्ञानरूपं परं महत् क्षणे ब्रह्ममयं याति इत्याह भगवान्मनुः