असंयुक्ताक्षरपदं स्पष्टभागसमन्वितम्
सामगाथाः समाश्रित्य रागयुक्तांतरं पठेत्
श्रीरागश्चैव हिल्लोलरागो वाजाविकस्तथा
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चापि विशेषतः पापैः प्रमुच्यते सर्वैर्महापुण्यं च विंदति
शूद्राणां पुरतो वैश्यो वैश्यानां क्षत्रियः परः
न शूद्रः कथयेद्धर्मांस्तपअध्यापने तथा
शूद्रेणाधिगतं नास्ति विशेषाच्छब्दलक्षणम्
श्वशृगालखरीक्षीरमपेयं हि यथा भवेत्
अमेध्यं शुध्यते तोयैः शूद्रः श्रोता हि शुध्यति 2.1.7.
यः शूद्र उद्दिशेद्धर्मं तथा चागमवैदिकम्
बुध्यमानः सदा ह्यर्थं ग्रंथार्थं कृत्स्नमेव च
वसेत्स पत्तने ग्रामे पुण्ये देशे स कीर्तितः वसंति पत्तने तस्मिन्व्याख्याता यत्र संवसेत्
यथार्कहीनं दिवसश्चंद्रहीना यथा निशा
यद्गृहे नैव शिशवो न रराज गृहं क्वचित् तथैव सोदर गेहे दृष्ट्वा पुष्करदर्शनम्
अङ्कमाहात्म्यवर्णनम् यच्छ्रुत्वा मुच्यते पापात्पुरुषो ब्रह्महत्यया
तृतीयं शैवमाख्यातं ततो भागवतं परम्
असामर्थ्ये च मात्स्योक्तं वैष्णवं च भविष्यकम्
पराशरमतं गृह्यं गोभिलोक्तानि यानि च
अंतरेणागते मर्त्ये शास्त्रं नाध्यापयेत्क्वचित्
मंडूके पंचरात्रं तु सर्पे रात्रिचतुष्टयम्
मासमेकं खरे काके स्थानत्यागान्न कुत्रचित्
त्रिरात्रमपि मार्जारे नकुले मूषके खरे
अध्यापयेद्गुरोः पुत्रं ज्ञानिनं धार्मिकं शुचिम्
अध्यात्माध्यापयेदेभ्यः शठं पापहरं द्विषम् 2.1.8.
निरर्थकं मंथरं च विशुश्रूषुमयाजकम्
निंदकं चाविधिज्ञं च दूरतः परिवर्जयेत्
विद्यया सह मर्तव्यं न दद्याच्च पृथग्जने
मा दद्याद्भक्तिहीनाय दुर्जनाय दुरात्मने
सार्थकाय विधिज्ञाय साधवे देहि सत्तम
तयोरेकतरो गच्छेदचिरेण यमक्षयम्