अशोचेऽपि दरिद्रः स्याज्जन्माहे चायुषः क्षयः
द्रुतलेखी च तेजस्वी यो लेखयति लेखकः
लिपियुक्तः समायुक्तः एवागमलेखकः
कामरूपाक्षरैर्वापि यावच्च संहितागणः
यावदक्षरसंस्थानं तावत्स्वर्गे महीयते
लिखित्वा यस्तु पापात्मा यावदक्षर संख्यया
कुटुंबभरणार्थं तु गृह्णीयाद्वापि वेतनम्
पतितैरंत्यजैर्म्लेच्छै रोगी कुष्ठी क्षयी तथा
एतैर्विलिखितं यच्च धारयेन्न गृहाश्रमी 2.1.7.
हीनांगा प्रतिमा चैव पुस्तकं मानहीनकम्
द्वात्रिंशदगुलैर्युक्तं कर्तव्यं पुस्तकोत्तमम्
चतुविशांगुलं यच्च तद्वै स्वधनमुच्यते
अष्टांगुलं भवेद्यच्च तत्कनिष्ठमिहोच्यते
ताडिता जलपत्रे च अथ वा चागुरुत्वचि
द्वादशांगुलकं यच्च भूर्जतैडादिनिर्मितम्
हस्तसंस्थापिते तस्य तेनायुष्यकरं भवेत्
स्वर्गमार्गस्य गमने भारते च तदर्धकम्
युगेयुगे पादहीनं धर्मं कुर्याद्यथारुचि
जैमिनिं च ततो व्यासं शंकरं च तथा हरिम् । 2.1.7.
ततः प्रवाचयेद्विप्रो धर्मशास्त्रार्थकोविदः
असंयुक्ताक्षरपदं स्पष्टभागसमन्वितम्
सामगाथाः समाश्रित्य रागयुक्तांतरं पठेत्
श्रीरागश्चैव हिल्लोलरागो वाजाविकस्तथा
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चापि विशेषतः पापैः प्रमुच्यते सर्वैर्महापुण्यं च विंदति
शूद्राणां पुरतो वैश्यो वैश्यानां क्षत्रियः परः
न शूद्रः कथयेद्धर्मांस्तपअध्यापने तथा
शूद्रेणाधिगतं नास्ति विशेषाच्छब्दलक्षणम्
श्वशृगालखरीक्षीरमपेयं हि यथा भवेत्
अमेध्यं शुध्यते तोयैः शूद्रः श्रोता हि शुध्यति 2.1.7.
यः शूद्र उद्दिशेद्धर्मं तथा चागमवैदिकम्