संहितागमतन्त्रेषु प्रतिवेधे च संकुलम्
मध्यं तस्य हरेदायुः पार्श्ववेधः शिवं हरेत्
परमं प्रकृतेर्गुह्यं स्थानं देवैर्विनिर्मितम्
अशक्तो बिल्वकाष्ठस्य तथा श्रीपर्णिकस्य च
प्रागारंभश्लोकशतं धर्मशास्त्रस्य वै लिखेत्
ब्रह्मचर्येण विलिखेन्न मोहाद्ब्रह्मणः क्वचित्
अनामात्वे हेमयुतां बलाकं चित्तमेव च
गारुडस्य च स्कान्दस्य न लिखेन्मध्यतन्त्रकम्
गृहस्थो न लिखेद्ग्रंथं लिखेच्च मथुरां विना 2.1.7.
वाल्मीकिसंहितायाश्च लेखने च तथा क्वचित्
अब्राह्मणेन लिखितं निष्फलं परिकीर्तितम्
पतितैरपि पाखंडैर्न स्त्री विलिखति क्वचित् न लिखेद्धर्मशास्त्रं च पुराणं स्तोत्रसंहितम्
तच्च प्राप्नुवन्कर्तव्यं सुवर्णरजतस्य च
जीवन्त्याश्च रसैर्युक्तैर्मणिकर्दमलोलुपैः
कृष्णे वायुप्रदं विद्यात्पीते वायुक्षयो भवेत्
इतिहासपुराणानां विलिखेद्यन्मुखाच्छृणु
पूर्वामुखे चार्थहानिरुत्तरे च मुखे श्रियः
पितृमेधे भुवः कंपे न लिखेज्जन्मवासरे
अत्र लेखाद्दरिद्रः स्यात्तथा पुत्रविनाशनम् 2.1.7.
पितृश्राद्धदिने लेखः कुलक्षयकरो भवेत्
अशोचेऽपि दरिद्रः स्याज्जन्माहे चायुषः क्षयः
द्रुतलेखी च तेजस्वी यो लेखयति लेखकः
लिपियुक्तः समायुक्तः एवागमलेखकः
कामरूपाक्षरैर्वापि यावच्च संहितागणः
यावदक्षरसंस्थानं तावत्स्वर्गे महीयते
लिखित्वा यस्तु पापात्मा यावदक्षर संख्यया
कुटुंबभरणार्थं तु गृह्णीयाद्वापि वेतनम्
पतितैरंत्यजैर्म्लेच्छै रोगी कुष्ठी क्षयी तथा
एतैर्विलिखितं यच्च धारयेन्न गृहाश्रमी 2.1.7.
हीनांगा प्रतिमा चैव पुस्तकं मानहीनकम्