वेदार्थं वाचयेद्यस्माद्विपरीतोऽपवाचकः
आदिमध्यावसाने च मन्त्रे च प्रणवं दिशेत्
त्रिदेवं पुस्तकं विद्यात्सूत्रं वासुकिरुच्यते
पत्राणि भगवान्ब्रह्मा ऊर्ध्वदीर्घाणि यानि च
लिपी भंगी महेशः स्यात्तस्या मात्रा सरस्वती
चतुष्पादांतरे युग्मं मध्यमोंऽते युगं युगम्
भारते चेतिहासे च पुराणे द्विजसत्तमाः
वक्तृनामाक्षरैर्युक्तं पंक्तिभेदेन सत्तमाः
आत्मसंशुद्धिसंशुद्ध्या धारयेद्धर्म संहिताम् 2.1.7.
रिपुः सूर्यस्तयारामो यक्षोऽनंतः सरस्वती
विष्ण्वन्ते च भवेन्मुक्तिः सूर्यांऽते पादविच्युतिः
अनंते विपुला कीर्तिः सरस्वत्यां धनागमः
मुक्तिमाप्नोति गायत्र्या इति पंक्तिफलोदयः
ब्रह्मेन्द्रवैष्णवं शैवं शाक्तिकं च महेश्वरी
वैष्णवं परमं दैवं यच्छैवं तल्ललाटकम्
अग्रे स्थिता ग्रहाः सर्वे दिशामीशास्तथा द्विजाः
द्वावापृथिव्यौ पातालं तस्यांतः समुदाहृतम्
न शस्यः पूजनीयश्च गृहे स्थाप्येत मानवः
स याति ब्रह्मसदनं मणिवर्त्मादिकुट्टिमम् 2.1.7.
पत्राणामग्रभागे तु वेधं कुर्यात्सुवर्तुलम्
संहितागमतन्त्रेषु प्रतिवेधे च संकुलम्
मध्यं तस्य हरेदायुः पार्श्ववेधः शिवं हरेत्
परमं प्रकृतेर्गुह्यं स्थानं देवैर्विनिर्मितम्
अशक्तो बिल्वकाष्ठस्य तथा श्रीपर्णिकस्य च
प्रागारंभश्लोकशतं धर्मशास्त्रस्य वै लिखेत्
ब्रह्मचर्येण विलिखेन्न मोहाद्ब्रह्मणः क्वचित्
अनामात्वे हेमयुतां बलाकं चित्तमेव च
गारुडस्य च स्कान्दस्य न लिखेन्मध्यतन्त्रकम्
गृहस्थो न लिखेद्ग्रंथं लिखेच्च मथुरां विना 2.1.7.
वाल्मीकिसंहितायाश्च लेखने च तथा क्वचित्