दक्षं विना न शंखं च शंखहीनं बृहस्पतिम्
संस्थापनादेव विना न च किमपि राक्षसैः
न हरेत्पुस्तकं चापि न हरेदक्षराणि षट्
आद्याक्षरस्य हरणात्ताम्रकुष्ठी भवेदिह
कुवले असिपत्रे च पततीह न संशयः
तस्मात्पुस्तकमात्रं यो हरेन्नरकमाप्नुयात्
तानि वेदागमादीनि पुस्तकेष्वपि वाचयेत्
तथा तन्त्रोदितान्मंत्राँल्लिखित्वा तन्न वाचयेत्
स्फुटं कृत्वा पुरः स्थाप्य यावत्कालं प्रवर्तते 2.1.7.
न वाचयेच्च व्याख्याता वाचकोऽपि प्रवाचयेत्
वेदार्थं वाचयेद्यस्माद्विपरीतोऽपवाचकः
आदिमध्यावसाने च मन्त्रे च प्रणवं दिशेत्
त्रिदेवं पुस्तकं विद्यात्सूत्रं वासुकिरुच्यते
पत्राणि भगवान्ब्रह्मा ऊर्ध्वदीर्घाणि यानि च
लिपी भंगी महेशः स्यात्तस्या मात्रा सरस्वती
चतुष्पादांतरे युग्मं मध्यमोंऽते युगं युगम्
भारते चेतिहासे च पुराणे द्विजसत्तमाः
वक्तृनामाक्षरैर्युक्तं पंक्तिभेदेन सत्तमाः
आत्मसंशुद्धिसंशुद्ध्या धारयेद्धर्म संहिताम् 2.1.7.
रिपुः सूर्यस्तयारामो यक्षोऽनंतः सरस्वती
विष्ण्वन्ते च भवेन्मुक्तिः सूर्यांऽते पादविच्युतिः
अनंते विपुला कीर्तिः सरस्वत्यां धनागमः
मुक्तिमाप्नोति गायत्र्या इति पंक्तिफलोदयः
ब्रह्मेन्द्रवैष्णवं शैवं शाक्तिकं च महेश्वरी
वैष्णवं परमं दैवं यच्छैवं तल्ललाटकम्
अग्रे स्थिता ग्रहाः सर्वे दिशामीशास्तथा द्विजाः
द्वावापृथिव्यौ पातालं तस्यांतः समुदाहृतम्
न शस्यः पूजनीयश्च गृहे स्थाप्येत मानवः
स याति ब्रह्मसदनं मणिवर्त्मादिकुट्टिमम् 2.1.7.
पत्राणामग्रभागे तु वेधं कुर्यात्सुवर्तुलम्