प्रस्तरेणापि हस्तेन विन्यासः पंडितैः सदा
असकृद्विन्यसेद्विप्राः पावमानीं जले जपेत्
यमदिक्संमुखे श्रोता वाचकश्चोत्तरामुखः
वैपरीत्येन विधिना विज्ञेयो द्विजसत्तमाः
इतोऽन्यथा यातुधानाः प्रलुंपंति फलं यतः
श्रुत्वा प्रति पुण्यविद्यां योऽश्नीयान्मांसमेव तु
यदि देवालये तीर्थे वाचयेच्छृणुयादथ
माहात्म्यश्रवणादेव गोदानस्य फलं लभेत् पितुर्माहात्म्यं यत्पुत्रैर्वाच्यं संसदि पर्वणि
वासुदेवामतश्चापि रुद्रमाहात्म्यवर्णनम् 2.1.7.
दुर्गाग्रे शिवसूर्यस्य वैष्णवाख्यानमेव च
गुरोरनुज्ञया पित्रोः प्रकुर्यादभिवादनम्
न विष्णुर्न च ब्रह्मा च न च रुद्रः शचीपतिः
सर्वज्ञानमयं चैव सर्वज्ञेन च तत्समम्
गुरुभ्यो वंदनं व्यर्थ पितरं यो न तर्पयेत् उभयोस्तर्पणं नास्ति जीवन्नपि न जीवति
पुराणश्रवणं पुण्यं शून्यं भागवतं यदि
आदिपर्वणि हीने तु भारताख्यं न धारयेत्
दानकर्मविहीनं च मोक्षधर्मं न धारयेत
वायुपुराणमश्रुत्वा शास्त्रं च यौगिकं विना
तथा वायुपुराणं यद्विहीनं श्रव्यमन्यकम् 2.1.7.
लंकां विना चादिकांडं तल्लिखित्वा न धारयेत्
दक्षं विना न शंखं च शंखहीनं बृहस्पतिम्
संस्थापनादेव विना न च किमपि राक्षसैः
न हरेत्पुस्तकं चापि न हरेदक्षराणि षट्
आद्याक्षरस्य हरणात्ताम्रकुष्ठी भवेदिह
कुवले असिपत्रे च पततीह न संशयः
तस्मात्पुस्तकमात्रं यो हरेन्नरकमाप्नुयात्
तानि वेदागमादीनि पुस्तकेष्वपि वाचयेत्
तथा तन्त्रोदितान्मंत्राँल्लिखित्वा तन्न वाचयेत्
स्फुटं कृत्वा पुरः स्थाप्य यावत्कालं प्रवर्तते 2.1.7.
न वाचयेच्च व्याख्याता वाचकोऽपि प्रवाचयेत्