यस्माद्विजयते लोकस्तस्माद्धर्मः प्रवर्तते
या कुक्षिविवरे कृत्वा स्वयं रक्षति सर्वतः
त्वत्प्रसादाज्जगद्दृष्टं मातर्नित्यं नमोऽस्तु ते ।। 2.1.6.
पृथिव्यां यानि तीर्थानि सागरादीनि सर्वशः
गुरुदेवप्रसादेन लब्धा विद्या यशस्करी
वेद वेदांगशास्त्राणां तत्त्वं यत्र प्रतिष्ठितम्
ब्राह्मणो जगतां तीर्थं पावनं परमं यतः
पितामहं च प्रणमेत्सर्वादौ मातरं गुरुम्
मातृमंत्रैश्च प्रथमं प्रणमेद्भक्तिभावतः
दृष्टादृष्टे च स गुरुर्गुरुर्माता तथा गुरुः
मंत्रदाता गुरुः ख्यातस्सप्तमः परिकीर्तितः
दृष्टदेवं च यो हित्वा अदृष्टं च निषेवते
यथा पिता ज्येष्ठपिता कनीयांश्च तथा द्विजाः 2.1.6.
आचार्यो ब्रह्मणो मूर्तिः पिता मूर्तिः प्रजापतेः
पिता मेरुर्व शिष्ठः स्याद्धर्ममूर्तिः सनातनः
पितामहं च पित्रग्रे हव्यकव्यैश्च तर्पयेत्
तस्य पादोदकस्नानाद्गंगा नार्हति केवलम्
द्वात्रिं शत्कुंडकशिलास्पर्शने यादृशं फलम्
शतमातृवरिष्ठाश्च पितामह्याश्च पोषणे
गुरुवर्णनम् श्रवणेपि च धर्मात्मञ्छ्रूयतां यन्मया पुरा
पृष्टोवोचन्महातेजा विरिंचो भगवान्प्रभुः
इतिहासपुराणानि श्रुत्वा भक्त्या द्विजोत्तमाः
सायं प्रातस्तथा रात्रौ शुचिर्भूत्वा शृणोति यः
प्रत्यूषे भगवान्ब्रह्मा दिनांते तुष्यते हरिः
शुक्लवस्त्रधरश्चैव चैलाजिनकुशोत्तरः
दिक्पतिभ्यो नमस्कृत्य ऊँकाराधिष्ठितानपि
पुस्तकं धर्मशास्त्रस्य धर्माधिष्ठानशाश्वतम्
जामलानां गणपतिर्डामराणां शतक्रतुः
आदित्यो वासुदेवश्च माधवो रामकेशवौ ।। 2.1.7.
वनमाली महादेवः सप्तानां सप्तपर्वसु अथ चादिपुराणस्य विरिंचिः परिकीर्तितः