साध्वाचारं च प्रच्छाय सेवनं चापि दर्शयेत् 2.1.5.
जीवेद्देवलवृत्तिर्यः भार्याविपणजीवकः
षडेव नष्टाः शास्त्रे च न स्वर्गमोक्षभागिनः
भ्रुकुटीकुटिलः क्रुद्धो रुष्टः पंचविधोदितः
निद्रालुर्व्यसनासक्तो मद्यपः स्र्त्रीनिषेवकः
एकाकी मिष्टमश्नाति वंचकः साधुनिंदकः
निगमागमतंत्राणि नाध्यापयति यो द्विजः
श्रुतिः स्मृतिश्च विप्राणां नयने द्वे विनिर्मिते
विवादः सोदरैः सार्द्धं पित्रोरप्रियकृद्वदेत्
पिशुनो राजगामी च शूद्रसेवक एव च
पक्वान्नं शूद्रगेहे च यो भुंक्ते सकृदेव वा ।। 2.1.5.
अष्टकुष्ठान्वितः कुष्ठी त्रिकुष्ठी शास्त्रनिन्दितः
कीटवद्भ्रमणं यस्य कुव्यापारी कुपंडितः
अविमुक्तं परित्यज्य योऽन्यदेशे वसेच्चिरम्
कपोलेन हि संयुक्तो भ्रुकुटीकुटिलाननः
ब्रह्मस्वहरणं कृत्वा नृपदेव स्वमेव च
संतर्पयति योऽश्नाति यः प्रयच्छति वा क्वचित्
अक्षराभ्यासनिरतः पठत्येव न बुध्यते
वदत्यन्यत्करोत्यन्यद्गुरुदेवाग्रतो यतः
षड्गुणालंकृतेः साधोर्दोषान्मृगयते खलः
दैवेन च विहीनो यः कुसंभाषां वदेत्तु यः 2.1.5.
चांडालैः सह आलापः पक्षिणां पोषणे रतः
तृणच्छेदी लोष्टमदी वृथा मांसाशनश्च यः
नित्यक्रिया अकुर्वाणो नित्यं स च मलीमसः
अन्यायेन गृहं विंदेदन्यायेन गृहान्धनम्
देवपुस्तकरत्नानि मणिमुक्ताश्वमेव च
अन्योन्यभावना कार्या स स्तेयी यो न भावयेत्
गुरोः प्रसादाज्जयति पित्रोश्चापि प्रसादतः
न पोषयति दुष्टात्मा स स्तेयी चापरः स्मृतः
उपकारिजनं प्राप्य न करोति परिष्क्रियाम्