पूजयित्वा द्विजान्देवाः स्वर्गं भुञ्जंति चाक्षयम् 2.1.5.
यस्य विप्राः प्रसीदंति तस्य विष्णुः प्रसीदति
यस्माद्विष्णुमुखाद्विप्रः समुद्भूतः पुरा द्विजाः
तस्माद्विप्रमुखे वेदाश्चार्पिताः पुरुषेण हि
पितृयज्ञविवाहेषु वह्निकार्येषु शांतिषु
देवा भुञ्जंति हव्यानि बलिं प्रेतादयोऽसुराः
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च यो ददयाद्यज्ञकर्मसु
विना विप्रं च यो धर्मः प्रयासफलमात्रकः
तस्माद्ब्राह्मणमाहूय तस्य पूजां च कारयेत्
श्रद्धया च द्विजं दृष्ट्वा प्रकुर्यादभिवादनम्
अनभिवादिनां विप्रे द्वेषादश्रद्धयापि च । 2.1.5.
आयुर्वृद्धिर्यशोर्वृद्धिर्वृद्धिर्विद्याधनस्य च
न विप्रपादोदककर्दमानि न वेदशास्त्रप्रतिगर्जितानि
षद्विंशतिदोषमाहुर्नरा नरकभीरवः
ते स्वर्गे पितृलोके च ब्रह्मलोकेष्ववस्थिताः
अन्यथा न वसेद्वासस्तस्मात्स्तेयी न पालयेत्
पापिष्ठो नष्टकष्टौ च रुष्टो दुष्टश्च मुक्तकः
चण्डः खण्डश्च वक्ता च दत्तस्यापहरस्तथा
मलीमसश्च ते दोषाः षड्विंशतिरमी मताः
शृणुध्वं द्विजशार्दूलाः शास्त्रेस्मिन्ब्रुवतः क्रमात्
पशुश्चतुर्विधश्चैव कृपणोपि हि वै द्विधा 2.1.5.
कष्टः स्यात्पञ्चधा ज्ञेयो रुष्टोपि स्याद्द्विधा द्द्विजाः ।। दुष्टः स्यात्षड्विधो ज्ञेयः पुष्टश्चैव भवेद्द्विधा
हृष्टश्चाष्टविधः प्रोक्तः कुण्ठश्चैव त्रिधोदितः
द्वौ चण्डौ चपलश्चैकावण्डचण्डो द्विगुर्भवेत्
वाचालश्च कदर्यश्च क्रमात्त्रिभिरुदाहृतः
द्वावेकौ चतुरश्चैव स्तेयी चैकविधो भवेत्
सम्यग्यस्य परिज्ञानं नरो देवत्वमाप्नुयात्
उच्चासनं गुरोरग्रे तीर्थयात्रां करोति यः
निमज्ज्य तीर्थे विधिवद्ग्राम्यधर्मेण वर्तयन्
वाचैव मधुरा श्लक्ष्णा हृदि हालाहलं विषम्