अष्टाशीति सहस्राणां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्
सप्तर्षीणां तु यत्स्थानं श्रुतं तद्वै वनौकसाम्
यतीनां यतचित्तानां तदेव वनवासिनाम्
योगिनाममृतं स्थानं व्योमाख्यं परमाकरम्
सृष्टिवर्णनम् वक्ष्ये कल्पानुसारेण मन्वतरशतानुगम्
आसीत्तमोमयं सर्वमप्रज्ञातमलक्षणम्
आत्मना स्वयमात्मानं सञ्चित्य भगवान्विभुः
अहंकारात्प्रजानाति महाभूतानि पञ्च च
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गंधस्तथैव च
सत्त्वं रजस्तमश्चैव गुणाः प्रोक्तास्तु ते त्रयः
ब्रह्मविष्णुमोहनार्थं ततः शंभुस्तु तेजसा
व्यामोहयित्वा तत्सर्वं तेजसाऽमोहयज्जगत्
ब्रह्मा विष्णुश्च द्वावेतावुद्भूतौ भगवत्सुतौ
उपसंहरते चैव नानाभूतानि सर्वशः 2.1.2.
चतुर्दश तु तान्येवं कल्प इत्यभिधीयते
एवं मासश्च वर्षश्च तथा चाष्टशतं द्विजाः
ब्रह्मादिस्तंबपर्यंतं निमेषश्च ध्रुवस्य वै
भूर्लोकोऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोकश्च प्रकीर्तितः
पातालं वितलं तद्धि अतलं तलमेव च
एतेषु सप्तविख्याता अधःपातालवासिनः
ग्रसते जायते लोकान्क्रीडार्थं तु महेश्वरः
पृथिवीं चांतरिक्षं च दिशश्च विदिशस्तथा
समुद्राणां च विस्तारं प्रमाणं च ततः शृणु
चतुष्पदानां द्विपदां तथा धर्मैकभाषिणाम् 2.1.2.
सहस्रगुणशीलाश्च इत्याह भगवान्मुनिः
तस्या ब्रह्मा प्रकृत्यास्तु उत्पन्नः सह विष्णुना
तस्मात्स्वयंभुवो ब्रह्मा ब्राह्मणान्समकल्पयत्
चतुर्थ पादहीनांश्च आचारेषु बहिष्कृतान्
लोकालोकस्य संस्था च द्वीपानामुदधेस्तथा
मेघस्तनितनिर्घोषरोहितेंद्रधनूंषि च