चंद्रोऽयं द्विजरूपेण सभार्य इति कल्पयेत्
सोमरूपस्य ते तद्वन्ममाभेदोऽस्तु मूर्तिभिः
भुक्तिर्मुक्तिस्तथा भक्तिस्त्वयि यज्ञेऽस्तु मे दृढा
रूपारोग्यायुषामेतद्विधायकमनुत्तमम्
त्रैलोक्याधिपतिर्भूत्वा शतकल्पशतत्रयम्
नारी वा रोहिणी चंद्रशयनं वा समाचरेत्
इति पठति शृणोति वा य इत्थं मधुमथनार्चनमिंदुकीर्तनेन 4.206.
श्रीकृष्णस्य द्वारकागमनवर्णनम् धर्ममूलं यतश्चेदं तस्माद्धर्मपरो भव
जानताऽपि मया पार्थ कामार्थौ न प्रकाशितो
कामिनो वर्णयन्कामाँल्लोभं लुब्धस्य वर्णयन्
भविष्योत्तरमेतत्ते कथितं पांडुनंदन
यद्दृष्टमितिहासेषु पुराणेषु च भारत
लोकवेदविरुद्धं यत्कथ्यते मनुजोत्तम
अतिस्नेहेन भवतो ममैतत्समुदाहृतम्
नैतत्प्रकाशनीयं हि दांभिकाय शठाय वा
साधुवृत्ताय दांताय सत्यार्जवरताय च
सामान्यमेतत्सुरसत्तमानां वर्णाश्रमाणां च नरेंद्रचन्द्र 4.207.
धर्मः स्वयं पार्थ भवानिह त्वं धर्मार्थविद्दृष्टपरावरश्च
यास्याम्यहं द्वारवतीं पुनश्च यज्ञं समेष्यामि महोत्सवे च
इत्युक्तवान्यातुकामः प्रहृष्टः संपूजितः पांडुसुतैर्महात्मा
यद्याज्ञवल्क्यमुनिना भगवान्वशिष्ठः पृष्टः किलोत्तरमुवाच बहुप्रकारम्
जयति पराशरसूनुः सत्यवतीहृदयनंदनो व्यासः
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे समाप्तिवर्णनं श्रीकृष्णस्य द्वारकां प्रति गमनवर्णनं नाम सप्ताधिकद्विशततमोऽध्यायः
अनुक्रमणिकाकथनम् ( अथ वृत्तांताः माया च वैष्णवी यस्मात्संसारे दोषकीर्तनम् ।। १ पापभेदस्ततस्तस्माच्छुभाशुभविनिर्णयः
अशोककरवीराख्यं व्रतं तस्माच्च कोकिलम्
द्वितीयाव्रतमाहात्म्यमशून्य शयनं तथा
पंचाग्निसाधना रम्या तृतीयाव्रतमुत्तमम्
ललिताख्या तृतीया च योगाख्या च तथापरा
सौभाग्याख्या तृतीया च आर्द्रानंदकरी था
अनंतरी तृतीया च गणशांतिव्रतं तथा