अघं स केवलं भुंक्ते बद्धगोवाहनादिकम्
वैश्वदेवं ततः कुर्याद्यावदाहुतयः क्रमात्
तृतीयां चैव गुह्येभ्यः कश्यपाय तथा पराम् 4.205.
पूर्वाख्यातं मया यत्ते नित्यकर्मक्रियाविधौ
प्राच्यादिक्रमयोगेन इंद्रादीनां बलिं क्षिपेत्
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो विश्वभूतेभ्य एव च
ततश्चाग्रं समुद्धृत्य हंतकारोपकल्पितम्
दत्त्वा विधिभ्यो देवेभ्यो गुरुभ्यः सुश्रुताय च
नैकवस्त्रधरोऽश्नीयान्नार्द्रपादो महीपते
प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि न चैवान्यमना नरः
दत्त्वा तु भुंक्ते शिष्टेभ्यः क्षुधितेभ्यस्तथा गृही
नासंदीसंस्थिते पात्रे नादेशे च नरेश्वर
अश्नीयात्तन्मयो भूत्वा पूर्वं तु मधुरं रसम् ।। 4.205.
मार्दवं पुरुषोश्नन्वै मध्ये च कठिनाशनम्
दिवाधानासु वसति रात्रौ च दधिसक्तुषु
अनिंद्यं भक्षयेन्नित्यं वाग्यतोऽन्नमकुत्सयन्
यथावत्पुनराचामेत्पाणी प्रक्षाल्य यत्नतः
प्राणापानसमानानामुदानव्यानयोस्तथा
अगस्तिरग्निर्वडवानलश्च भुक्तं प्रपात्रं जरयत्वशेषम्
इत्युच्चार्य स्वहस्तेन पीरमार्ज्य तथोदरम्
संध्यायां पथिकः कश्चित्समागच्छति भारत
ततश्चान्नप्रदानेन शयनेन च पार्थिव
तदेवाष्टगुणं पुंसां सूर्ये हंसमुखे गते 4.205.
नाविशालां न वा भग्नां नासमां मलिनां न च
प्राच्यां दिशि शिरः शस्तं याम्यायामपि भूपते
ऋतावुपगमः शस्तः सपत्न्यां ह्यवनीपते
न चास्नातां स्त्रियं गच्छेद्गर्भिणीं न रजस्वलाम्
नादक्षिणां नान्यकामां नाकामां नान्ययोषितम्
स्नातः सुगन्धधृग्धृष्टो न श्रांतः क्षुधितोऽपि वा
चतुर्दश्यां तथाष्टम्यां पंचदश्यां च पर्वसु