लोकद्वये शुभं प्रेप्सुः प्रेत्य स्वर्गे महीयते
दुष्टस्त्रीसंनिकर्षं च वर्जयेन्निशि सर्वदा
केशास्थिकण्टकामेध्यबलिभस्मतुषांस्तथा 4.205.
पंथा देयो ब्राह्मणेभ्यो राजभ्यः स्त्रीभ्य एव च
मूकांधबधिराणां च मत्तस्योन्मत्तकस्य च
न हीदृशमनायुष्यं लोके किञ्चन विद्यते
न चेर्ष्या स्त्रीषु कर्तव्या दारा रक्ष्याः प्रयत्नतः
मूर्खोन्मत्तव्यसनिनो विरूपान्मानिनस्तथा
पानीयस्य क्रिया नक्तं तथैव दधिसक्तवः
नोर्ध्वजानुश्चिरं तिष्ठेन्न रहस्यपरो भवेत्
न चातिरक्तवासाः स्याच्चित्रासितधरोऽपि वा
स्त्रीं कृशां नावजानीयाद्दीर्घमायुर्जिजीविषुः
हन्यादाशीविषः क्रुद्धो यावत्स्पृशति दंष्ट्रया 4.205.
ब्राह्मणः सकुलं हन्याद्ध्याने नावेक्षितेन च
नाज्ञातैः सह गंतव्यं नैकेन बहुभिः सह
रोहते चाग्निना दग्धं वनं परशुना हतम्
नास्तिक्यं वेदनिंदा च देवतानां च कुत्सनम्
न ब्राह्मणं परिवदेन्न नक्षत्राणि दर्शयेत्
तेजो निष्ठीव्य वासश्च परिधायाचमेद्बुधः
तत्र नित्यं वसेत्प्राज्ञः कृतकृत्यः पतौ सुखम्
यत्र स्त्रियोऽमत्सरिण्यस्तत्र वासः सुखोदयः
यत्रौषधान्यशेषाणि वसेत्तत्र विचक्षणः
जिगीषुः पूर्ववैरं च जनश्च विरतोत्सवः 4.205.
ऋणप्रदाता वैद्यश्च श्रोत्रियः सजला नदी
न च रात्रौ महाराज दीर्घराज्यमभीप्सता
न च मित्रं प्रकुर्वीत हेमकारं कदाचन
अप्रशस्तानि चत्वारि ये च वृक्षाः सकंटकाः
नाश्नंति पितरस्तस्य यत्र कुक्कुरकुक्कटौ
अतस्तेषां तले भुजन्नश्नुते पूयशोणितम्
सुवासिनीं गुर्विणीं च वृद्धां बालातुरांस्तथा