पुरा लीलावती नाम वेश्या शिवपरायणा
हेमवृक्षामरैः सार्द्धं यथावद्विधिपूर्वकः
भृत्यो लीलावतीगेहे तेन हैमा विनिर्मिताः
अतिरूपेण संपन्नान्घटयित्वा ततो हृदि
उज्ज्वालितास्तु तत्पत्न्या सौवर्णामरपादपाः
कृतं ताभ्यां प्रहर्षेण द्विजशुश्रूषणादिकम् 4.204.
सर्वपापविनिर्मुक्ता जगाम शिवमंदिरम्
न मूल्यमादाद्वेश्यातः स भवानिह सांप्रतम्
उज्ज्वालनादुज्ज्वलरूपमस्याः सुजातमस्मिन्भुवनाधिपत्यम्
तस्माच्च लोकेष्वपराजितस्त्वमारोग्यसौभाग्ययुता च लक्ष्मीः
तथेति सम्पूज्य च धर्ममूर्ति वचो वशिष्ठस्य ददौ स सर्वान्
यश्चाधनः पश्यति दीयमानं मेरोः प्रदानमिह धर्मपरो मनुष्यः
दुःस्वप्नं प्रशभमुपैति पठ्यमाने शैलेन्द्रे भवभयभेदने नराणाम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे शर्कराचलदानविधि वर्णनं नाम चतुरधिकद्विशततमोऽध्यायः
सदाचारधर्मवर्णनम् सरहस्यः समंत्रश्च प्रारंभोद्यापनैः सह
नवग्रहमखात्सर्वं होमकर्मावधारितम्
दानधर्मस्त्वशेषेण श्रुतः सर्वार्थदर्शितः
एवं गतं मम मनो मुह्यते मधुसूदन
देवानां देवकीपुत्र नानात्वं संप्रदर्शितम्
व्यासाद्यैर्मुनिभिः सर्वैर्ध्यानयोगपरायणैः
वर्णाश्रमाचारधर्मः कस्मान्नात्र प्रदर्शितः
विशेषतश्च शक्नोति वक्तुं यदि सरस्वती
सर्वस्तरति दुर्गाणि सर्वो भद्राणि पश्यति
कथितोऽयं व्रतत्वोहो देवानुद्दिश्य यो मया 4.205.
यो ब्रह्मा स हरिः प्रोक्तो यो हरिः स महेश्वरः
पावकः कार्तिकेयोसौ कार्तिकेयो विनायकः
देवं देवीं समुद्दिश्य यः करोति व्रतं नरः
बहुप्रकारा वसुधा भेदाः साग्न्यनिलांभसाम्
कञ्चिद्देवं समाश्रित्य करोति किमपि व्रतम्
यश्चैव ते मया ख्यातो व्रतदानविधिः परः