हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिलैरेवाभिमंत्रणम् 4.199.
इत्यामंत्र्य च यो दद्यात्तिलाचलमनुत्तमम्
दीर्घायुष्ट्वमवाप्नोति इह लोके परत्र च
पुण्यक्षयादिहाभ्येत्य राजा भवति धार्मिकः
दक्षा कुलोद्भवा चैव पुत्रपौत्रसमन्विता
कपिलादानपुण्यस्य समं फलमवाप्नुयात्
दानं तिलाचलसमं यदि चान्यदस्ति तद्भूत शास्त्रनिचयं प्रविचार्य बुद्ध्या
कार्पासाचलदानविधिवर्णनम् परमं सर्वदानानां प्रियं सर्वदिवौकसाम्
देशकालौ समासाद्य धनं श्रद्धां च यत्नतः
पूर्वोक्तेन विधानेन कृत्वा सर्वमशेषतः
विंशद्भारस्तु कर्तव्य उत्तमः पर्वतो बुधैः
भारेणाल्पधनो दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः
तद्वज्जागरणं कुर्यात्तद्वच्चैवाधिवासनम्
त्वमेवावरणं यस्माल्लोकानामिह सर्वदा
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्यात्पर्वसंनिधौ
रूपवान्सुभगो वाग्मी श्रीमानतुलविक्रमः
कार्पासपर्वतमयो जगदेकबंधुर्यस्मान्नतेन रहितो वरवस्त्रयोगः 4.200.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे कार्पासाचलदानविधिवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः
घृताचलदानविधिवर्णनम् तेजोऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
पंचाशद्घृतकुम्भानामुत्तमः स्याद्घृताचलः
अल्पवित्तस्तु कुर्वीत यथाशक्त्या विधानतः
शालेयतंदुलानां च कुंभांश्च परिविन्यसेत्
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिरिक्षुदंडफलादिकैः
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमं सुरार्चनम्
विष्कंभपर्वतांस्तद्वदृत्विग्भ्यः शांतमानसः
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसे
तस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते नित्यं व्यवस्थितम्
अनेन विधिना दद्याद्घृताचलमनुत्तमम् 4.201.
हंससारससंयुक्ते किंकिणीजालमालिते
विहरेत्पितृभिः सार्द्धं यावदाभूतसंप्लवम्