पालयंतु च देवेश हव्यकव्यानि सर्वदा 4.199.
नहि दैत्याः पिशाचा वा विप्रं कुर्वंति भारत
श्रुत्वा सुराणां तद्वाक्यं विष्णुस्तानिदमब्रवीत्
शुक्लपक्षे तु देवानां संप्रदद्यात्तिलोदकम्
तिलैः सप्ताष्टभिर्वापि समर्पितजलांजलिः
श्वकाकोपहतं यच्च पतितादिभिरेव च
एतैर्मृतैस्तिलैर्यस्तु कृत्वा पर्वतमुत्तमम्
उत्तमो दशभिर्द्रोणैर्मध्यमः पंचभिर्मतः
पूर्ववच्चापरं सर्वं विष्कंभपर्वतादिकम्
यस्मान्मधुवधे विष्णोर्देहस्वेदसमुद्भवाः
हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिलैरेवाभिमंत्रणम् 4.199.
इत्यामंत्र्य च यो दद्यात्तिलाचलमनुत्तमम्
दीर्घायुष्ट्वमवाप्नोति इह लोके परत्र च
पुण्यक्षयादिहाभ्येत्य राजा भवति धार्मिकः
दक्षा कुलोद्भवा चैव पुत्रपौत्रसमन्विता
कपिलादानपुण्यस्य समं फलमवाप्नुयात्
दानं तिलाचलसमं यदि चान्यदस्ति तद्भूत शास्त्रनिचयं प्रविचार्य बुद्ध्या
कार्पासाचलदानविधिवर्णनम् परमं सर्वदानानां प्रियं सर्वदिवौकसाम्
देशकालौ समासाद्य धनं श्रद्धां च यत्नतः
पूर्वोक्तेन विधानेन कृत्वा सर्वमशेषतः
विंशद्भारस्तु कर्तव्य उत्तमः पर्वतो बुधैः
भारेणाल्पधनो दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः
तद्वज्जागरणं कुर्यात्तद्वच्चैवाधिवासनम्
त्वमेवावरणं यस्माल्लोकानामिह सर्वदा
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्यात्पर्वसंनिधौ
रूपवान्सुभगो वाग्मी श्रीमानतुलविक्रमः
कार्पासपर्वतमयो जगदेकबंधुर्यस्मान्नतेन रहितो वरवस्त्रयोगः 4.200.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे कार्पासाचलदानविधिवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः
घृताचलदानविधिवर्णनम् तेजोऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
पंचाशद्घृतकुम्भानामुत्तमः स्याद्घृताचलः