दानमेतत्प्रशंसंति स्त्रीणां राज न्विशेषतः
कृष्णेष्टसुंदरदरीस्रवणाकुलेन गंधर्वसिद्धवनिताशतसेवितेन
हेमाचलदानविधिवर्णनम् यस्य प्रसादाद्भवनं वैरिच्यं याति मानवः
उत्तमः पलसाहस्रो मध्यमः पञ्चभिः शतैः
दद्यादेकपलादूर्ध्वं यथाशक्त्या विचक्षणः
विष्कंभशैलांस्तद्वच्च कृत्वा मंत्रमुदीरयेत्
यस्मादनंतफलदस्तस्मात्पाहि शिलोच्चय
हेमपर्वतरूपेण तस्मात्पाहि नगोत्तम
स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
हेमाचलात्परं दानं न चान्यद्विद्यते क्वचित्
हैमं महींद्रमणिशृंगशतैरुपेतं लोकाधिपाष्टकयुतं सहितं मुनीन्द्रैः
तिलाचलदानविधिवर्णनम् यत्प्रदानान्नरो याति विष्णुलोकमनुत्तमम्
तिलाः पवित्रमतुलं पवित्राणां च पावनम्
मधुकैटभनामानावास्तां दितिसुतौ पुरा
सहस्रं किल वर्षाणां न व्यजीवत दानवः
पतितश्च धरापृष्ठे कणशो लवशस्तथा
हतश्च हरिणा युद्धे स मधुर्बलिनां वरः
मेदिनीति ततः संज्ञामवापाचल धारिणी
स्तुतिभिश्च परं स्तुत्वा ऊचुस्त्रिदशपुंगवम् देवा ऊचुः त्वया धृतं जगद्देव त्वया सृष्टं तथैव च
त्वयीश लीयते सर्वं त्वयैव मधुसूदन
पालयंतु च देवेश हव्यकव्यानि सर्वदा 4.199.
नहि दैत्याः पिशाचा वा विप्रं कुर्वंति भारत
श्रुत्वा सुराणां तद्वाक्यं विष्णुस्तानिदमब्रवीत्
शुक्लपक्षे तु देवानां संप्रदद्यात्तिलोदकम्
तिलैः सप्ताष्टभिर्वापि समर्पितजलांजलिः
श्वकाकोपहतं यच्च पतितादिभिरेव च
एतैर्मृतैस्तिलैर्यस्तु कृत्वा पर्वतमुत्तमम्
उत्तमो दशभिर्द्रोणैर्मध्यमः पंचभिर्मतः
पूर्ववच्चापरं सर्वं विष्कंभपर्वतादिकम्
यस्मान्मधुवधे विष्णोर्देहस्वेदसमुद्भवाः