एकादश्यां गरुत्मंतं कारयित्वा हिरण्मयम्
पंचाग्न्यभिरते विप्रे पुराणज्ञे विशेषतः
गां वृषं महिषीं हेमं सप्तधान्यान्यजाविकम्
पुष्पाणि च विचित्राणि गंधांश्चोच्चावचान्बहून्
द्वादश्यां द्वादशैतानि ब्राह्मणेभ्यो निवेदयेत्
इह कीर्तिं परां प्राप्य भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान्
कर्मक्षयादिहाभ्येत्य राजा भवति धार्मिकः
स्नापयेद्ब्राह्मणांश्चात्र त्रयोदश्यां त्रयोदश ।। 4.193.
भोजयीत सुमिष्टान्नं दक्षिणां विनिवेदयेत्
धर्मराजाय कालाय चित्रगुप्ताय दंडिने
प्रेतनाथाय रौद्राय तथा वैवस्वताय च
उच्चार्य श्रद्धया युक्तः प्रणिपत्य विसर्जयेत्
यमाय स सुखं मर्त्ये स्थित्वा व्याधिविवर्जितः
न पश्यति प्रेतमुखं पितृलोकं स गच्छति
महिषं सुशुभं कुंभं चतुर्दश्यां पयोभृतम्
घंटाभरणशोभाढ्यं वृषभेण समन्वितम्
वृषं दत्त्वा नरश्रेष्ठ शिवलोके महीयते
आरोग्यधनसंयुक्ते कुले महति जायते ।। 4.193.
पौर्णमास्यां वृषोत्सर्गं कारयित्वा विधानतः
पूजयेद्गंधकुसुमैर्नैवेद्यं विनिवेद्य च
मंत्रेणानेन राजेन्द्र तन्निबोध यथोदितम्
उमा पतेः शिरोरत्नशिवं यच्छ नमोनमः
अप्सरोभिः परिवृतो यावदाभूतसंप्लवम्
दानान्यमूनि विधिवत्प्रयतिक्रमेण यच्छंति ये द्विजवराय विशुद्धसत्त्वाः
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे तिथिदानवर्णनं नाम त्रिनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
वराहदानविधिवर्णनम् धरण्यै यत्पुरा प्रोक्तं वराहवपुषा मया
पुण्यं पवित्रमायुष्यं सर्व दानोत्तमोत्तमम्
देयं संक्रमणे भानोर्ग्रहणे द्वादशीष्वथ
यदा च जायते वित्तं चित्तं श्रद्धासमन्वितम्
कुरुक्षेत्रादितीर्थेषु गंगाद्यासु नदीषु च