आश्लेषासु तथा रौप्यं यः सुरूपं प्रयच्छति
मघासु तिलपूर्णानि वर्धमानानि मानवः
फाल्गुनीपूर्वसमये वडवां द्विजपुंगवे
उत्तराफाल्गुनीयोगे दत्त्वा सौवर्णपंकजम्
हस्ते तु हस्तिनं दत्त्वा कांचनं शक्तितः कृतम्
चित्रासु वृषभं दत्त्वा पुण्यानां पुण्यमुत्तमम्
स्वातीषु च धनं दत्त्वा यदभीष्टमिहात्मनः
विशाखासु महाराज धुरंधरविभूषितम्
दत्त्वा प्रीणाति स पितुः प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते 4.192.
दत्त्वा यथेष्टं विप्रेभ्यो गतिमिष्टां स गच्छति
स्वर्गे वर्षशतं साग्रमास्ते सुरगणैर्वृतः
ज्येष्ठानुज्येष्ठतामेति गतिमिष्टां च गच्छति
पितॄन्प्रीणयते सर्वान्गतिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम्
कुलवृत्तोपसम्पन्ने ब्राह्मणे वेदपारगे
पुत्रपौत्रैः परिवृतः पशुमान्धनवांस्तथा
दत्त्वोत्तरास्वषाढासु सर्वान्कामानवाप्नुयात्
धर्मनित्यो मनीषिभ्यः स्वर्गे वसति पुण्यभाक्
स्वेच्छया याति यानेन सर्वांल्लोकान्न संशयः
सर्वत्र मानमाप्नोति यत्र यत्रेह जायते 4.192.
प्राप्नोत्यप्सरसां लोके प्रेत्य गंधांश्च शोभनान्
सर्वभक्षफलोपेतः स वै प्रेत्य सुखी भवेत्
पितॄन्प्रीणाति सकलान्प्रेत्य चानंत्यमश्नुते
स प्रेत्य कामानादाय दातारमुपगच्छति
हस्त्यश्वरथसंपूर्णे वर्चस्वी जायते कुले
गावः प्रभूताः प्राप्नोति नरः प्रेत्य यशस्तथा
देवक्यै नारदेनैव मया च कथितस्तव
न चात्र कालनियमो नक्षत्रप्रकमस्तथा
यद्यच्च ते भगवता कमलोद्भवस्य पुत्रेण दानमुदितं प्रसमीक्ष्य वेदान्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे नक्षत्रदानविधिवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
तिथिदानवर्णनम् सर्वपापप्रशमनं सर्वविघ्नविनाशनम्