तत्र त्वया श्रुता धर्मा धर्माख्यानगतेन वै
प्रसंगेन कदाचिच्च प्रतिष्ठा भौवनी त्वया
फलेन तेन जातोऽसि सप्त जन्मानि भूपतिः
अपराण्यपि जन्मानि सप्त राजा भविष्यसि
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां परिपृच्छसि
प्रकरोति विधानेन कृतकृत्यो भवेद्बुधः
ययावदर्शनं तत्र सूर्ये वैश्वानरोपमः
धर्मं विवर्द्धयति कीर्तिं शतानि धत्ते कामं प्रसाधयति पापमपाकरोति
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे भुवनप्रतिष्ठावर्णनं नामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
नक्षत्रदानविधिवर्णनम् नक्षत्रदानस्येदानी दानकल्पं प्रचक्ष्व मे
अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम्
द्वारकामनुसंजातं नारदं देवदर्शनम्
तस्याः संपृच्छमानाया देवर्षिर्नारदस्ततः
नक्षत्रयोगं वक्ष्यामि सर्वपातकनाशनम्
संतर्प्य ब्राह्मणान्साधूँल्लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान्
संतर्प्य ब्राह्मणान्साधूँल्लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान्
दोग्ध्नीं सवत्सां तु नरो नक्षत्रे सोमदैवते
आर्द्रायां कृशरां दत्त्वा तिलमिश्रा समाहितः
पूषान्पुनर्वसौ दत्त्वा घृतपूर्णान्सुपाचितान् 4.192.
पुष्ये तु कांचनं दत्त्वा कृतं वाकृतमेव वा
आश्लेषासु तथा रौप्यं यः सुरूपं प्रयच्छति
मघासु तिलपूर्णानि वर्धमानानि मानवः
फाल्गुनीपूर्वसमये वडवां द्विजपुंगवे
उत्तराफाल्गुनीयोगे दत्त्वा सौवर्णपंकजम्
हस्ते तु हस्तिनं दत्त्वा कांचनं शक्तितः कृतम्
चित्रासु वृषभं दत्त्वा पुण्यानां पुण्यमुत्तमम्
स्वातीषु च धनं दत्त्वा यदभीष्टमिहात्मनः
विशाखासु महाराज धुरंधरविभूषितम्
दत्त्वा प्रीणाति स पितुः प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते 4.192.
दत्त्वा यथेष्टं विप्रेभ्यो गतिमिष्टां स गच्छति