बाह्लीकान्कामरूपांश्च रोमजान्खुरजा च्छठान्
स्थापिता तेन मर्य्यादा म्लेच्छार्याणां पृथक्पृथक् 3.3.2.
म्लेच्छस्थानं परं सिन्धोः कृतं तेन महात्मना
हूणदेशस्य मध्ये वै गिरिस्थं पुरुषं शुभम्
को भवानिति तं प्राह स होवाच मुदान्वितः
म्लेच्छधर्मस्य वक्तारं सत्यव्रतपरायणम्
श्रुत्वोवाच महाराज प्राप्ते सत्यस्य संक्षये
ईशामसी च दस्यूनां प्रादुर्भूता भयंकरी
म्लेच्छेषु स्थापितो धर्मो मया तच्छृणु भूपते
नैगमं जपमास्थाय जपेत निर्मलं परम्
ध्यानेन पूजयेदीशं सूर्यमंडलसंस्थितम् । अचलोऽयं प्रभुः साक्षात्तथा सूर्योचलः सदा
तत्त्वानां चलभूतानां कर्षणः स समंततः 3.3.2.
ईशमूर्तिर्हृदि प्राप्ता नित्यशुद्धा शिवंकरी
इति श्रुत्वा स भूपालो नत्वा तं म्लेच्छपूजकम्
स्वराज्यं प्राप्तवान्राजा हयमेधमचीकरत् स्वर्गते नृपतौ तस्मिन्यथा चासीत्तथा शृणु
श्रीसूत उवाच शालिवाहनवंशे च राजानो दश चाभवन्
मर्य्यादा क्रमतो लीना जाता भूमंडले तदा दृष्ट्वा प्रक्षीणमर्य्यादां बली दिग्विजयं ययौ
सेनया दशसाहस्र्या कालिदासेन संयुतः
जित्वा गांधारजान्म्लेच्छान्काश्मीरान्नारवाञ्छठान्
एतस्मिन्नन्तरे म्लेच्छ आचार्य्येण समन्वितः
नृपश्चैव महादेवं मरुस्थलनिवासिनम् चंदनादिभिरभ्यर्च्य तुष्टाव मनसा हरम्
भोजराज उवाच त्रिपुरासुरनाशाय वहुमायाप्रवर्त्तिने
म्लेच्छैर्गुप्ताय शुद्धाय सच्चिदानन्दरूपिणे
गंतव्यं भोजराजेन महाकालेश्वरस्थले
म्लेच्छैस्सुदूषिता भूमिर्वाहीका नाम विश्रुता 3.3.3.
बभूवात्र महामायी योऽसौ दग्धो मया पुरा
अयोनिः स वरो मत्तः प्राप्तवान्दैत्यवर्द्धनः
नागन्तव्यं त्वया भूप पैशाचे देशधूर्तके
इति श्रुत्वा नृपश्चैव स्वदेशान्पुनरागमत्
उवाच भूपतिं प्रेम्णा मायामदविशारदः