आदौ मार्गशिरे मासि शोभने दिवसे शुभाम्
देवांगणे पथे गेहे विस्तीर्णे चत्वरेथ वा
ततः प्रज्वालयेदग्निं हुत्वा व्याहृतिभिः क्रमात्
यदि कश्चित्क्षुधार्थी स्याद्भोज्यं तस्मै प्रकल्पयेत्
यः करोति कथाः पार्थ न ताः शक्या मयोदितुम्
वदेल्लोकः सुखासीनो न केनापि निवार्यते
तस्य पुण्यफलं राज न्कथ्यमानं निबोध मे
षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च 4.173.
इह लोकेवतीर्णश्च चतुर्वेदो द्विजो भवेत्
चैत्ये सुरांगणसभावसथे सुभव्यां येऽग्नीष्टिकां प्रचुरकाष्ठवतीं प्रदद्युः
विद्यादानविधिवर्णनम् युधिष्ठिर उवाच बहुप्रदानं गोदानं त्वत्तो विद्वञ्छ्रुतं मया
सांप्रतं यदुशार्दूल विद्यादानस्य यो विधिः
यथा देयं फलं यच्च दत्तेन कुरुनंदन
शुभेऽह्नि विप्रकथिते गोमयेन सुशोभनम्
पुष्पप्रकरसंछन्नं स्वस्तिकादि विभूषितम्
सौवर्णीं लेखनी कार्या रौप्यं च मषिभाजनम्
विनीतश्चाप्रमत्तश्च ततः प्रभृति लेखकः
समानि समशीर्षाणि वर्तुलानि धनानि च
निष्पादयित्वा तच्छास्त्रं शैवं वाप्यथ वैष्णवम्
संपूजयित्वा तच्छास्त्रं देयं गुणवते तदा 4.174.
वस्त्रयुग्मेन संवीतं पुस्तकं प्रतिपादयेत्
अनेन विधिना दत्त्वा यत्फलं प्राप्नुयान्नरः
यत्पुण्यं तीर्थयात्रायां यत्पुण्यं यज्वनां तथा
कपिलानां सहस्रेण सम्यग्दत्तेन यत्फलम्
पुराणं भारतं वापि रामायणमथापि वा
प्रातरुत्थाय यः शिष्यानध्यापयति यत्नतः
उपाध्यायस्य यो वृत्तिं दत्त्वाऽध्यापयते जनः
छात्राणां भोजनाभ्यंगं वस्त्रं भिक्षामथापि वा
विवेको जीवितं दीर्घं धर्मकामार्थसंपदः
शास्त्रं शस्त्रकलाशिल्पं यो यदिच्छेदुपार्जितुम् 4.174.