न तत्कुर्वंति राजानो न दायादा न शत्रवः
तस्माद्भवद्भियर्द्दत्तं प्राप्तं तद्राज्यमुत्तमम्
येन मे बहवः पुत्रा धनं भृत्या भवंति वै
मंत्रो वा सिद्धयोगो वा व्रतं दानमुपोषितम्
ततः स कथयामास पिप्पलादो द्विजोत्तमः
श्रद्धया कुरुशार्दूल नारी वाप्यथ वा पुमान्
तच्छ्रुत्वा स ददौ राजाऽऽपाकाख्यं दानमुत्तमम्
दत्तेन येन कामानां पुमान्भवति भाजनम् ।। 4.167.
ग्रहताराबलं लब्ध्वा भार्गवं पूजयेच्छुभम्
कुर्यात्तथैव सम्मानं यथा तुष्टोऽभिजायते
मणिकादीनि शुभ्राणि स्थाल्यश्च सुमनोहराः
शरावादीनि पात्राणि भांडमुच्चावचं बहु
भार्गवोऽपि प्रयत्नेन नाना भांडान्वितं शुभम्
सहस्रमेकं भांडानां स्थापयित्वा विचक्षणः
रात्रौ जागरणं कुर्याद्गीतमङ्गलनिस्वनैः
रक्तवस्त्रैः समाच्छाद्य पुष्पमालाभिरर्चयेत्
पूजयित्वा प्रयत्नेन कृत्वा चारु प्रदक्षिणाम् 4.167.
नार्यश्चाविधवास्तत्र समानीय प्रपूज्य च
आपाकब्रह्मरूपोसि भांडानीमानि जंतवः
भांडरूपाणि यान्यत्र कल्पितानि मया किल
इति दानमंत्रः स्वेच्छया चैव गृह्णातु न निवार्यास्तु काश्चन
अनेन विधिना यस्तु दानमेतत्प्रयच्छति
नारी च दत्त्वा सौभाग्यमतुलं प्रतिपद्यते
अवियोगं सदा भर्त्रा रूपं चानुत्तमं लभेत् भिद्यते बहुभिर्भेदैर्भूमिरेषा नरेश्वर
निष्पाद्य भांडनिचयोच्चतरं प्रयत्नादापाकदानमिह या कुरुते वरस्त्री
गृहदानविधिवर्णनम् गृहदानस्य माहात्म्यं विधिं वद विदांवर
नानृतादधिकं पापं न पूज्यो ब्राह्मणात्परः
धनधान्यसमायुक्तं कलत्रापत्यसंकुलम्
गोगजाश्वगणाकीर्णं गृहं स्वर्गाद्विशिष्यते
एवं गृहस्थमाश्रित्य वर्तयंतीतराश्रमाः