कपिलानां सहस्रेभ्यो यद्दत्तेऽन्नं नरोत्तम 4.164.
मध्यमस्य मनुष्यस्य व्यासेन परिसंख्यया
बहुभिर्वसुधा भुक्ता राजभिः सगरादिभिः
किंकरा मृत्युदंडाश्च असिपत्रवनादयः
निरया रौरवाद्याश्च कुंभीपाकः सुदुःसहः
चित्रगुप्तश्च कालश्च कृतांतो मृत्युरेव च
रुद्रः प्रजापतिः शक्रो देवासुरगणास्तथा
षट्कर्मकृत्सुवृत्ताय कृशाय च प्रियार्थिने
सीदमानकुटुंबाय श्रोत्रियायाहिताग्नये
यथा जनित्री क्षीरेण पुत्रं संवर्द्धयेत्सदा
यथा गौर्भरते वत्स क्षीरेण क्षीरमुत्सृजेत् 4.164.
यथा बीजानि रोहंति जलसिक्तानि भूतले
यथोदयन्सहस्रांशुस्तमः सर्वं व्यपोहति
पर दत्तां तु यो भूमिमुपहिंसेत्कदाचन
स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत वसुंधराम्
रुदतां वृत्तिनाशेन ये पतंत्यश्रुबिंदवः
ब्राह्मणानां हृते क्षेत्रे हर्तुस्त्रिपुरुषं कुलम् अधोमुखश्च दुष्टात्मा कुंभीपाके स पच्यते
दिव्यवर्षसहस्रांते कुंभीपाकाद्विनिःसृतः
स्वदत्तां परदत्तां वा यत्नाद्रक्षेद्युधिष्ठिर
तोयहीनेष्वरण्येषु शुष्ककोटरवासिनः
एवं दत्त्वा महीं राजन्प्रहृष्टेनांतरात्मना 4.164.
भूमिदानात्परं नास्ति सुखं वामुष्मिकं महत्
यच्छंति ये द्विजवराय महीं सुकृष्टां ते यांति शक्रसदनं सुविशुद्धदेहाः
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे भूमिदानमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरशततमोऽध्यायः
पृथिवीदानविधिवर्णनम् ते ह्युपार्जयितुं शक्ता दातुं पालयितुं यथा
भूमिदानसमं किंचिदन्यत्कथय यादव
महीं प्रयच्छ विप्राणां तत्तुल्या सा निगद्यते
शृणुष्वैकमना भूत्वा महादानं नरोत्तम
चंद्रसूर्योपरागे च जन्मर्क्षे विषुवे तथा
अन्येष्वपि च कालेषु प्रशस्ते धनसंचये