नित्यानंदकरी पराभयकरी सौंदर्यरत्नाकरी निर्धूताखिलपापपावनकरी काशीपुराधीश्वरी
स इत्यष्टोत्तरं जप्त्वा ध्यानस्तिमितलोचनः
दत्त्वा तस्मै हि ऋग्विद्यां पुनरंतरधीयत
विक्रमादित्यभूपस्य यज्ञाचार्यो बभूव ह
एतत्ते वर्णितं विप्र पुण्यमादिचरित्रकम्
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखंडापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चये प्रथमच रित्रवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोध्यायः
बभूव मद्यमांसाशी भीमवर्मेति विश्रुतः
मांसलोभेन स खलः सूकरान्ग्रामकुक्कुटान्
नरमांसं स क्रव्यादस्त्यक्त्वान्यान्भक्षकोऽभवत् विसूच्यग्निवशं यातो ममार च युवापि सः
कारितश्चंडिकापाठस्तेन दुष्टेन भीरुणा
पुनः क्षत्रत्वमगमन्मागधे स महीपतिः
जातिस्मरो बभूवासौ वेदधर्मपरायणः
तस्मै नृपाय स मुनिर्दत्त्वा मध्यचरित्रकम्
नृपोऽपि प्रत्यहं देवीं महालक्ष्मीं सनातनीम्
पुण्यक्षेत्रत्वमगमन्महामायाप्रसादतः
द्वादशाब्दांतरे प्राप्तस्तद्गुरुः शक्तितत्परः 3.2.34.
तदा प्रादुरभूद्देवी जगदंबा सनातनी
महानन्दी महाभागो भुक्त्वा भोगं सुरेप्सितम्
इति ते कथिता विप्र यत्प्रोक्तं यजुषो गतिः
इत्येवं वर्णितं विप्र माहात्म्यं मुनिवर्णितम्
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतु र्युगखण्डापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चये चतुस्त्रिंशोऽध्यायः
तत्रावसन्महाप्राज्ञ उपाध्यायः पतञ्जलिः
वेदवेदांगतत्त्वज्ञो गीताशास्त्रपरायणः
कदाचित्स तु शुद्धात्मा गतस्तीर्थांतरं प्रति
वर्षान्ते च तदा विप्रो देवीभक्तेन निर्जितः
शिवायै सर्वमांगल्यै विष्णुमाये च ते नमः
त्वमेव श्रद्धा बुद्धिस्त्वं मेधा विद्या शिवंकरी
इत्युक्ते सति विप्रे तु वागुवाचाशरीरिणी
तच्चरित्रप्रभावेण सत्यं ज्ञानमवाप्स्यसि मद्भक्त्या तेन संप्राप्तं पराजय पतञ्जले
इति श्रुत्वा वचो देव्या विन्ध्यवासिनि मन्दिरम्