घृतं प्रयच्छतां भीता भवंत्यखिलदेवताः
मायाजलं सुतकलत्रमहोर्मिमालं लोभोग्रनक्रविषमं बहुपुण्यभाजः
लवणधेनुदानव्रतवर्णनम् युधिष्ठिर उवाच कृष्णकृष्ण महाबाहो सर्वशास्त्रविशारद
येन दत्तेन दानानि सर्वाण्येव भवंत्युत
प्रायश्चित्तविशुद्धिश्च तन्मे कथय सुव्रत शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि दानानामुत्तमोत्तमम्
ख्यातं लवणधेन्वाख्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्
विश्वासघाती क्रूरात्मा सर्वपापरतोऽपि वा
सुभगो धनसंपन्नो दीर्घायुरपराजितः
विधिं वक्ष्यामि राजेन्द्र लवणस्येह कल्पनम्
आविकं चर्म विन्यस्य पूर्वाशाभिमुखं स्थितम्
आढकेनैव कुर्वीत वहुवित्तोऽल्पवित्तवान्
कार्या शर्करया जिह्वा गन्धप्राणवती तथा 4.155.
कंबलं पट्टसूत्रेण ग्रीवायां घण्टिकां तथा
कपोलौ सक्तुपिण्डाभ्यां यवानास्ये प्रदापयेत्
एवं वै सप्तधान्यानि यथालाभं प्रकल्पयेत्
लांगूले कंबलं दद्याद्द्राक्षां क्षीरप्रदेशतः
एवं सम्यक्परिस्थाप्य रसरस्यमयीं च गाम्
एवं धेनुं समभ्यर्च्य माल्यवस्त्रविभूषणैः कृत्वा प्रदक्षिणां गां तु पुत्रभार्यासमन्वितः
ब्राह्मणाय सुशीलाय वृत्तयुक्ताय वै नृप
लवणे वै रसाः सर्वे लवणे सर्वदेवताः
एवमुच्चार्य मंत्रां ते विप्राय प्रतिपादयेत्
प्रदक्षिणा मही तेन कृता भवति भारत 4.155.
सर्वे रसाः सर्वमन्नं सर्वं च सचराचरम्
भवति दत्त्वा नृणां तु रसधेनुं न संशयः
पर्णौर्णकंबलगलां लवणाढकेन कृत्वा फलस्तनवतीमपि लावणाख्याम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे लवणधेनुदानव्रतविधिवर्णनं नाम पंचपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
सुवर्णधेनुदानव्रतवर्णनम् यां दत्त्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः
सुरापो ब्रह्महा गोघ्नो भीरुर्भग्नव्रतोऽपि वा
मुच्यते पातकैः सर्वैर्दत्त्वा काञ्चनधेनुकाम्
अर्द्धेन वा प्रकुर्वीत शक्त्या वा नृपसत्तम