निष्कासितौ द्विजेनैव मातृपुत्रौ द्विजाधमौ 3.2.33.
प्रत्यहं चंडिकापाठं कृत्वा विंध्यगिरौ वसन्
निषादस्य गृहे चोभौ वने गत्वोषतुर्मुदा
व्याधकर्मा तु चौर्येण पितृमातृप्रियंकरः
चौरवृत्तिपरो धूर्तः स्त्रिया भूषणमाहरत्
कदाचित्प्राप्तवांस्तत्र द्विजवस्त्रसमुद्गतम्
पाठपुण्यप्रभावेण धर्मबुद्धिस्ततोऽभवत्
शिष्यत्वमगमत्तत्राक्षरमैशं जजाप ह
पठित्वाक्षरमालां च जजापादिचरित्रकम्
अन्नपूर्णां महादेवीं तुष्टाव परया मुदा 3.2.33.
नित्यानंदकरी पराभयकरी सौंदर्यरत्नाकरी निर्धूताखिलपापपावनकरी काशीपुराधीश्वरी
स इत्यष्टोत्तरं जप्त्वा ध्यानस्तिमितलोचनः
दत्त्वा तस्मै हि ऋग्विद्यां पुनरंतरधीयत
विक्रमादित्यभूपस्य यज्ञाचार्यो बभूव ह
एतत्ते वर्णितं विप्र पुण्यमादिचरित्रकम्
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखंडापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चये प्रथमच रित्रवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोध्यायः
बभूव मद्यमांसाशी भीमवर्मेति विश्रुतः
मांसलोभेन स खलः सूकरान्ग्रामकुक्कुटान्
नरमांसं स क्रव्यादस्त्यक्त्वान्यान्भक्षकोऽभवत् विसूच्यग्निवशं यातो ममार च युवापि सः
कारितश्चंडिकापाठस्तेन दुष्टेन भीरुणा
पुनः क्षत्रत्वमगमन्मागधे स महीपतिः
जातिस्मरो बभूवासौ वेदधर्मपरायणः
तस्मै नृपाय स मुनिर्दत्त्वा मध्यचरित्रकम्
नृपोऽपि प्रत्यहं देवीं महालक्ष्मीं सनातनीम्
पुण्यक्षेत्रत्वमगमन्महामायाप्रसादतः
द्वादशाब्दांतरे प्राप्तस्तद्गुरुः शक्तितत्परः 3.2.34.
तदा प्रादुरभूद्देवी जगदंबा सनातनी
महानन्दी महाभागो भुक्त्वा भोगं सुरेप्सितम्
इति ते कथिता विप्र यत्प्रोक्तं यजुषो गतिः
इत्येवं वर्णितं विप्र माहात्म्यं मुनिवर्णितम्