कृते वै क्रियमाणे तु कर्ता फलमवाप्नुयात् 4.146.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे अपराधशतव्रतवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
काञ्चनव्रतवर्णनम् वासुदेवं जगन्नाथं स्थितिसंयमकारकम्
परावराणां स्रष्टारं पुराणं परमव्ययम्
प्रणिपत्य महादेवं चराचरगुरुं हरिम्
भगवन्देवदेवेश भक्तानामनुकम्पक
प्रकुरुष्व महाभाग दयां कृत्वा ममोपरि
उत्तमं सर्ववर्णानां व्रतानामपि चोत्तमम्
यथा नदीषु सर्वासु जाह्नवी लोकविश्रुता
ह्रदानामुदधिः श्रेष्ठो देवानां विष्णुरुत्तमः
न गङ्गा न कुरुक्षेत्रं न काशी न च पुष्करम्
गौर्या देव्या कृतं पूर्वं शंकरेण महात्मना 4.147.
दमयन्तीवियोगेन नलेन तु तथा कृतम्
कृतमेतद्व्रतं भद्रे स्वर्गमोक्षप्रदायकम्
शांडिल्या चाप्यरुन्धत्या उर्वश्या देवदत्तया
पाताले नागकन्याभिः कृतमेतत्सुशोभनम्
अन्याभिः सर्वनारीभिः सर्वकामफलेप्सुभिः
वसुप्रीतिकरं रम्यं व्रतानां परमं शृणु
गुरुभार्याभिगामी च ह्येतेषां संगमी च यः
अगम्यागमनो यस्तु मांसाशी वृषलीपतिः
एभिः सर्वैर्महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः
अतस्तेऽहं विधिं वक्ष्ये विधानमवधारय 4.147.
यः करोति नरो देवि नारी वा भक्तिसंयुता
तस्मिन्मासे च कर्तव्यं व्रतमेतच्च सुन्दरि
शुक्लकृष्णतृतीयायामेकादश्यां च पूर्णिमा
पर्वस्वन्येषु सर्वेषु दातव्या काञ्चनी पुरी
मृत्तिकालंभनं कार्यं मंत्रेणानेन सुव्रते
लोकानामुपकारार्थं वन्दनात्सिद्धिकामदा
( इति मृत्तिकामंत्रः आपस्तु विश्वयोनिर्हि विष्णुना निर्मिताः स्वयम्
( इत्यम्मंत्रः अनेन विधिना स्नात्वा यजमानः समाहितः