अथ चासादयेद्द्रव्यं यथावत्सप्रयोजनम्
अभिघार्याथ संसिद्धं तथा संस्थापयेद्भुवि
पालाशी समिधः सप्त तथा सप्तेति दापयेत्
जुहुयादाहुतीः सप्त जातवेदस इत्यृचा 4.143.
तरत्समंदी सूक्तेन चतस्रो जुहुयात्ततः
इदं विष्णुस्ततः सप्त जुहुयादाहुतीर्नृप
यत्कर्मणैति जुहुयात्ततः स्विष्टकृतं पुनः
प्रायश्चित्तं ततो हुत्वा होमकर्म समापयेत्
यजमानस्य कर्तव्यो ह्यभिषेको द्विजोत्तमैः
वेदिमध्यगतं कृत्वा दुर्निमित्तप्रशांतये
सहस्राक्षेण प्रथमं ततश्चैव शता युषा
ऋतमस्त्विति च ततः स्नापयेयुः समाहिताः
नमोस्तु सर्वभूतेभ्य इति मन्त्रमुदाहरन्
शांतितोयेन धारां च पातयित्वा संमततः 4.143.
क्षितिं हिरण्यं वासांसि शयनान्यासनानि च
दीनानाथविशिष्टेभ्यः श्रोत्रियेभ्यश्च दापयेत्
आयुश्च लभते दीर्घं शत्रून्विजयते क्षणात्
यथाशस्त्रप्रहाराणां कवचं वारणं भवेत्
अहिंसकस्य दांतस्य धर्मार्जितधनस्य च
अर्थान्समर्थयति वर्द्धयते च धर्मं कामं प्रसाधयति तस्य पिनष्टि पापम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे महाशांतिविधिवर्णनं नाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
गणनाथशान्तिवर्णनम् युधिष्ठिर उवाच शांतिं कथय देवेश गणनाथस्य मे विभो
यस्या आचरणेनैव सर्वारिष्टक्षयो भवेत्
विनायकं कर्माविघ्नसिद्ध्यर्थं विनिबोधत
काषायवाससश्चैव क्रव्यादानधिरोहति
व्रजन्नपि तथात्मानं मन्यतेनुगतं परैः
तेनोपसृष्टो लभते न राज्यं राजनंदनः
आचार्यत्वं श्रोत्रियश्च न शिष्योऽध्यापनं तथा
स्नपनं तस्य कर्तव्यं पुण्येऽह्नि विधिपूर्वकम्
सुगन्धकुंकुमालिप्तशरीरशिरसस्तथा