मंचारूढः स्वयं पश्येन्नटनर्तकचारणान्
दिष्ट्या कार्यं पयोज्योतिरुक्तिप्रत्युक्तिका वदेत् 4.140.
मार्गपालीं प्रबध्नीयात्तुंगस्तंभेऽथ पादपे
पूजयित्वा गजान्वाजीन्सार्धे यामत्रये गते
कृते होमे द्विजेन्द्रैस्तु गृह्णीयान्मार्गपालिकाम्
स्वशक्त्यपेक्षया वापि गृह्णीयाद्वामभोजनैः
संतारयेत्स सकलं मार्गपालीं ददाति यः
मार्गपालीतलेनेत्थं हया गावो गजा वृषाः
मार्गपालीं समुल्लंघ्य नीरुजः स्यात्सुखी सदा
पूजां कुर्यान्नरः साक्षाद्भूमौ मंडलके कृते
सर्वाभरणसंपूर्णं विंध्यावल्या सहासितम्
संपूर्णहृष्टवदनं किरीटोत्कटकुण्डलम् 4.140.
गृहस्य मध्ये शालायां विशालायां ततोऽर्चयेत्
कमलैः कुमुदैः पुष्पैः कह्लारै रक्तकोत्पलैः
मद्यमांससुरालेह्यदीपवर्त्युपहारकैः
बलिराज नमस्तुभ्यं विरोचनसुत प्रभो
एवं पूजां नृपः कृत्वा रात्रौ जागरणं ततः
लोकश्चापि गृहस्यांते शय्यायां शुक्लतंडुलैः
बलिमुद्दिश्य दीयंते दानानि कुरुनन्दन
यदस्यां दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु
विष्णुना वसुधा लब्धा प्रीतेन बलये पुनः
ततः प्रभृति राजेन्द्र प्रवृत्ता कौमुदी पुनः 4.140.
लोकशोकहरी काम्या धनपुष्टिसुखावहा
धातुज्ञैर्नैगमज्ञैश्च तेनैषा कौमुदी स्मृता
हृष्टास्तुष्टाः सुखायत्तास्तेनैषा कौमुदी स्मृता
अर्थार्थे पार्थ भूमौ च तेनैषा कौमुदी स्मृता
दत्तं दानवराजस्य आदर्शमिव भूतले
कुत ईति भयं तत्र नास्ति मृत्युकृतं भयम्
नीरुजश्च जनाः सर्वे सर्वोपद्रववर्जिताः
यो यादृशेन भावेन तिष्ठत्यस्यां युधिष्ठिर