अस्मिन्वसंतसमये शुक्लपक्षे त्रयोदशी
एतेन बीजभूतेन जगद्वर्णिष्यतेऽखिलम्
जगाम हिमवच्छृंगं कैलासं पार्वतीप्रियः
पूजाविधानमपरं कथयामि शृणुण्व तत्
सिन्दूरजनितैरंगैरतिप्रीति समन्वितम् । कामदेवं वसंतं च वाजिवक्त्रं झषध्वजम् ।। 4.135.
सौवर्णं वा महाराज वार्क्षं चित्रमथापि वा
गन्धर्वगीतवादित्रप्रेक्षणीयसमाकुलम्
मध्याह्ने भोजयेद्भक्त्या भक्ष्यैर्धूपैःस्रगंबरैः
नमो वामाय कामाय देवदेवाय मूर्तये
कृत्वैवमर्चयित्वा तु देवदेवमनोभवम्
नानाप्रकारान्भक्ष्यांश्च कामो मे प्रीयतामिति
स्वपतिं पूजयेन्नारी वस्त्रमालाविभूषणैः
मन्मथायतने तस्मिन्यजमानः सुहृद्वृतः
कर्पूरकुंकुमक्षोदगंधतांबूलसर्जनैः
दीपप्रज्वालनैर्नृत्यैः प्रेक्षणैः प्रेक्षणोत्सवैः 4.135.
वसंतसमये प्राप्ते हृष्टस्तुष्टो नृपः पुरे
सुभिक्षं क्षेममारोग्यं यशः श्रीः सौख्यमुत्तमम्
तुष्यते तु भृशं देवो द्वादशार्द्धार्द्धलोचनः
चन्द्रसूर्यादिका सर्वे ग्रहा ब्रह्मर्षयस्तथा
असुरा यातुधानाश्च सुपर्णाः पतगा नगाः
चैत्रोत्सवे सकललोकमनोनिवासं कामं वसंतमलयाद्रिमरुत्सहायम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिर रसंवादे मदनमहोत्सववर्णनं नाम पञ्चत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
भूतमात्र्युत्सववर्णनम् गायन्नृत्यन्हसँल्लोकः सर्वतः परिधावति
उन्मत्तवत्प्रलपति क्षितौ पतति मत्तवत्
मुखांगभंगान्कुरुते लोके वातगृहीतवत्
किमेष शास्त्रनिर्दिष्टो मार्गः किमुत लौकिकः
आस्तिकः श्रद्दधानश्च भवतीति मतिर्मम
पार्वत्या सहितः पार्थ मन्दरे चारुकन्दरे
हंसोन्नतगतिं चारुकुम्भभ्राजिकुचद्वयम्
दग्धकामोऽपि च हरः संदीप्तमदनोऽभवत्