संचिंत्यैवं समानाय्य वसंतं प्राह शंकरः
सितपक्षः सहायोऽयं सर्वभूतसुखप्रदः
यो यथा रथमारूढः समायातः समीक्षितुम्
कारयिष्यन्ति ये मर्त्या रथयात्रामहोत्सवम्
एवमाभाष्य भगवान्वसंतं च ततः सुरैः
आरोपयेत्कथं देवान्रथे वद जगत्पते ।। 4.134.
सुदृढाक्षं दृढाबंधं सुचक्ररथकूबरम्
अथ वा वंशविहितं नेत्रपट्टपटावृतम्
सितगोयुगसंयुक्तं पञ्चबाणपताकिनम्
वैश्वदेवं ततः कुर्याद्ग्रहयज्ञविधानतः
आरोपयेद्रथे देवं मूलमंत्रेण मंत्रवित्
रथे तिष्ठन्नयति वाजिनः पुरो यत्रयत्र कामयते सुषारथिः शंखदुंदुभिनिर्घोषैः काहलानां च निःस्वनैः
दोषासुखेन रमितं प्रेषणीयपुरःसरम्
तांबूलानि रथे दद्यात्पुष्पमालायुतानि च
यस्ययस्य गृहेभ्येति प्रेरितो रथिना रथः । ।। 4.134.
इतरोऽपि भवेत्पूज्यः संप्राप्ते गृहिणां गृहे
कदाचिदक्षभङ्गः स्याद्ध्वजभंगोऽथ वा भवेत्
ब्राह्मणांस्तत्र संपूज्य होमः कार्यो विजानता
प्रेरणीप्रेक्षणीयैश्च भ्रामयित्वा रथोत्तमम्
दोलाग्राहैश्चक्रदोलाभ्रमैर्डमरकैस्तथा
एवं यः कुरुते पार्थ सुखदं तु रथोत्सवम्
यः कारयित्वा सौवर्णं रौप्यं वा रथमुत्तमम्
वर्णकैश्चित्रितं दिव्यं दारुजं वा सुशोभनम्
स मर्त्यलोके सुचिरात्सुखानि च समश्नुते
स्थापयेत्सर्वभागे तु गेयं वाद्यपुरःसरम् 4.134.
तत्रापि जागरं कुर्याद्वाद्यगीतसुमं गलैः
प्रेक्षणीयविनोदेन तां रात्रिमतिवाहयेत्
महायात्रां प्रकुर्वीत तत्राप्यद्भुतचेष्टितम् ६३ पूजयित्वा विधानेन षष्ठेऽह्नि भवनं नयेत्
सर्वपापहरा पुण्या किञ्चिदन्यन्निबोध मे
पञ्चम्यां पंकजकरां पूजयेद्वा सरस्वतीम्