तं लोकमासाद्य नृपेण सार्द्धं सा राजपत्नी कमलाभनेत्रा
दीपप्रदानमपि पुण्यतरं वदंति विप्राग्निगोसुरकुलैकगृहांगणेषु
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे दीपदानविधिवर्णनं नाम त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
वृषोत्सर्गविधिवर्णनम्
चैत्र्यामथ तृतीयायां वैशाख्यां द्वादशेऽह्नि वा
गोभिश्चतुर्भिः सहितं सृजेच्चैव विधिं शृणु
तत्तेहं च प्रवक्ष्यामि विधिं गर्गप्रचोदितम्
मातृश्राद्धं ततः कुर्यात्सदाभ्युदयकारकम्
तत्र विद्वाञ्जपित्वा तु स्थापयेद्रुद्रदेवताम्
अथैनं जुहुयात्षड्भिः पृथगाहुतिसंज्ञितैः
एकवर्णं द्विवर्णं वा रोहितं श्वेतमेव वा
चतस्रो वत्सतर्यश्च ताभिः सार्ध मलंकृतम्
समितास्तेन सहिताः क्रीडध्वं हृष्टमानसाः 4.131.
अंकितं शंखचक्राभ्यां वर्षितं कुसुमादिना
विमुंचेद्वत्सकाभिश्च नीलाभिर्बलिनं वृषम्
इत्युक्ते गर्गमुनिना विधानं वृषमोक्षणे
ककुद्मिनं पतिं या धन्ये विमुञ्चन्ति गोवृषम्
वृषोत्सर्गे पुनात्येव दशातीतान्दशापरान्
वृषोत्सृष्टं पितॄणां तु तदक्षयमुदाहृतम्
सर्वं तदक्षयं तस्य पितॄणां नात्र संशयः
मधुकुल्याः पितुस्तस्य अक्षयास्ता भवंति वै
पितॄणां या भवेत्तृप्तिस्तां वृषस्त्वतिरिच्यते मधु वा नीलखंडं वा अक्षयं सर्वमेव तत्
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोऽपि गयां व्रजेत् 4.131.
न करोति वृषोत्सर्गं सुतीर्थे वा जलाञ्जलिम्
यद्भूमिमालिखति शृङ्गखुरैः प्रहृष्टो यद्वा करोति प्रतिमल्लवृषान्निरीक्ष्य। खण्डं समस्तमपि तस्य विवाहकर्तुः संतोषमावहति शक्रसभागतस्य
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे वृषोत्सर्गविधिवर्णनं नामैकत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
फाल्गुनपूर्णिमाव्रतवर्णनम् उत्सवो जायते लोके ग्रामेग्रामे पुरे पुरे
किमर्थं शिशवस्तस्यां गेहेगेहेऽतिवादिनः
अडाडेति च का संज्ञा शीतोष्णेति किमुच्यते किमस्यां क्रियते कृष्ण एतद्विस्तरतो वद
श्रीकृष्ण उवाच आसीत्कृतयुगे पार्थ रघुर्नाम नराधिपः